Oldehove to niedokończona dzwonnica łupkowa w średniowiecznym centrum Leeuwarden. Oldehove to także nazwa sztucznego wzgórza (kopca), na którym pod koniec IX wieku zbudowano kościół (katolicki) poświęcony św. Budowa przyległej wieży w stylu późnego gotyku rozpoczęła się w 1529 roku, po tym jak mieszkańcy Leeuwarden zwrócili się z prośbą o wyższą wieżę niż miasto Groningen, Martinitoren. Jacob van Aken (lub Aaken) i, po jego śmierci, Cornelis Frederiksz byli odpowiedzialni.
Nachylenie wieży rozpoczęło się w trakcie budowy. Budowniczowie starali się zrekompensować ten spadek, ale projekt został przerwany w 1532 roku (1533 według innego źródła). W latach 1595-1596 opuszczony wówczas kościół został zburzony, ale wieża pozostała na miejscu. Był on wykonany głównie z cegieł, ale budowniczowie używali również tzw. piaskowca Bentheima. Są dwa dzwony. Jeden przez Hansa Falcka w 1633 r. i jeden przez Jacoba Notemana w 1637 r., ważący 2100 kg. Jest on wpisany na listę Pomników Narodowych pod numerem 24331.
Wysokość wieży wynosi 39 metrów. Wieża ma 183 stopnie. Góra wieży porusza się poziomo w odległości 2 metrów od centrum. Pierwotnie planowano dodanie nowego kościoła do wieży, który zastąpiłby stary kościół św. Administratorem wieży jest Centrum Historyczne Leeuwarden.
