Latarnia morska w Cordouan (Tour de Cordouan) jest najstarszą latarnią morską we Francji i dziesiątą najwyższą tradycyjną (murowaną) latarnią morską na świecie. Przed wybudowaniem obecnej wieży w latach 1584-1611, niewielkie wieże latarniowe istniały na wysepce co najmniej od 880 r.n. e.
Pierwsza właściwa konstrukcja miała około 15 m wysokości i została wdrożona przez Edwarda, Czarnego Księcia, ponieważ obszar ten był w tym czasie angielską prowincją. Przelatujące statki płaciły za przepłynięcie dwie kasze (stare angielskie srebrne monety), oznaczające pierwsze znane opłaty za latarnię morską. W połowie XVI wieku ta pierwsza Latarnia popadła w ruinę, co zagroziło żegludze handlu winem Bordeaux.
Obecna wieża została zaprojektowana przez czołowego paryskiego architekta Louisa de Foix i miała pokoje, które służyły jako mieszkania dla jej opiekunów, a także apartament Króla. Latarnia została odrestaurowana w 1855 roku i została uznana za zabytek w 1862 roku.