Lucca'nın maneviyatının merkezi ve Via Francigena'nın temel aşaması olan S. Martino Kilisesi, altıncı yüzyılda İrlanda'dan gelen bir Piskopos olan San Frediano tarafından kuruldu ve sekizinci yüzyılda eski SS yerine bir katedral haline geldi. Giovanni ve tamir. Yüzyıllar boyunca çeşitli Tadilatlar yapıldı: 1070 yılında Lucca Piskoposu Anselmo da Baggio, zaten Papa Alexander II, Canossa Matilda'nın huzurunda XIV ve XV yüzyıllarda Büyütülmüş ve XVI ve XVII yüzyıllarda kutsallık ve Kutsal alanın şapelleriyle tamamlanan yeni binayı açtı. Romanesk cephe asimetrisi ile etkileyicidir: XII yüzyılda inşa edilen sundurmanın bir kemeri, 60m yüksekliğinde ve 7 çan ile donatılmış önceden var olan Çan Kulesi nedeniyle daha küçüktür. Guidetto da Como tarafından 1204'te yapılan oyulmuş ve katlı sütunların üzerine bindirilen loggiler, bikrom mermer tarsias'a sahiptir. Üç portal, ayların döngüsü, San Martino'nun hikayeleri ve Nicola Pisano'nun iki başyapıtı, biriktirme ve müjde, doğuş ve Magi'nin hayranlığı ile lento ile öne çıkan zengin bir heykel dekorasyonu ile çerçevelenmiştir. Çan kulesinin yakınındaki sütunda, Hac temasıyla bağlantılı bir sembol olan labirentin büyüleyici Heykeli bulunur ve bu nedenle Via Francigena boyunca diğer kiliselerde de bulunur. Üç nefli ve transeptli Latin Haç iç mekanı, vitray pencereleri sahte matronlarla ve kesinlikle Romanesk unsurlarla karıştırarak, özellikle çağrıştırıcı bir set yaratan yüksek merkezi nefin Gotik atmosferini şaşırtıyor. Kilise, Ilaria del Carretto'nun cenaze Anıtı, Ghirlandaio'nun kutsal konuşması, Tintoretto'nun son yemeği ve Fra ' Bartolomeo'nun sunağı da dahil olmak üzere gerçek başyapıtlara ev sahipliği yapıyor. Bununla birlikte, Katedralin gerçek "hazinesi", efsanenin Nicodemus ve melekler tarafından oyulmasını istediği ve yüzyıllar boyunca gözleriyle güçlü bir maneviyat duygusu iletmeye devam ettiği Kutsal yüz, ahşap Haç olmaya devam ediyor.
