Maison Carèe to starożytny budynek w Nîmes, który jest jedną z najlepiej zachowanych świątyń rzymskich. Maison Carrée był inspiracją dla neoklasycznego Église de la Madeleine w Paryżu, kościoła św. Marcina w Rogalinie, a w Stanach Zjednoczonych dla Kapitolu Stanu Virginia, zaprojektowanego przez Thomasa Jeffersona, który zlecił wykonanie stiukowego modelu Maison Carrée, gdy był ministrem we Francji w 1785 roku. Maison Carrée jest klasycznym przykładem architektury witruwiańskiej, ponieważ jest niemal dokładną repliką rzymskiej świątyni w stylu toskańskim, opisanej w pismach słynnego architekta Witruwiusza. Wzniesiona na podium o wysokości 2,85 m i o wymiarach 26,42 m na 13,54 m, tworząca prostokąt prawie dwukrotnie dłuższy od szerokości, świątynia zdominowała forum rzymskiego miasta Nîmes, w dzisiejszej południowej Francji. Fasada zawiera głęboki portyk lub pronaos, który jest prawie jedna trzecia długości budynku i jest bogato zdobione w zakresie jego kolumn i kapitałów. Ten głęboki ganek podkreśla front świątyni i odróżnia układ od starożytnych greckich świątyń. Jest to konstrukcja heksastylu z sześcioma korynckimi kolumnami pod frontonem na obu końcach, a także pseudoperipteralna w tym, że dwadzieścia zaangażowanych kolumn jest osadzonych wzdłuż ścian celli. Powyżej kolumn architraw podzielony jest na trzy poziomy o proporcjach 1:2:3. Jajowata dekoracja dzieli architraw od fryzu. Z trzech stron fryz jest ozdobiony drobnymi ornamentalnymi rzeźbami reliefowymi rozet i liści akantu pod rzędem bardzo drobnych wgłębień. Jednak wyrafinowanie dekoracyjnych rzeźb na budynku nie jest prawie tak precyzyjne i matematycznie doskonałe, jak dekoracja na Partenonie lub innych greckich świątyń. Duże drzwi (6,87 m wysokości na 3,27 m szerokości) prowadzą do zaskakująco małego i pozbawionego okien wnętrza, w którym pierwotnie mieściła się świątynia. Obecnie mieści się tam zorientowany na turystów film o rzymskiej historii Nîmes. Wewnątrz celli nie zachowały się żadne antyczne dekoracje.
