Mavi Grotto

Mavi Grotto keşfedilmesini değil ama ortaya çıkarılmasını 1826 yılında Capri'yi ziyaret eden iki Alman turistin romantik tutkusuna borçludur: yazar Augusto Kopisch ve ressam Ernesto Fries.Ancak Grotta, Capri halkı tarafından yakındaki antik liman Gràdola ve Gradelle'den dolayı "Grotta di Gradola" olarak bilinmekteydi, ancak dar girişinden ziyade içinde yaşayan cadı ve canavar efsaneleri nedeniyle büyülü ve korkutucu bir yer olarak dışlanmaktaydı. Ancak, iki Alman gezginin cesaretine, onlara rehberlik eden 'Riccio' olarak bilinen balıkçı Angelo Ferraro'ya, Latince alıntılar ve iyi şarapla rüşvet veren noter Giuseppe Pagano'ya ve fıçıları, Yunan ateşini ve keşif için gereken her şeyi yükleyen eşek işçisine hakkını vermekle birlikte, asıl meziyeti buraya yeni bir isim vermiş olmasıdır: Grotta Azzurra; bu isim, Capri anılarının tüm sergilerini maviye boyayan bir dizi sayısız coşkulu ve az ya da çok dithyrambik betimleme, renkli taş baskılar ve kartpostallarla sonuçlanacak ve sonuçlandı.Kesin olan şu ki, jeolojik ve mağaracılık koşullarının şanslı bir tesadüfü mağaranın çifte büyüsünü yaratmıştır. Mağaranın jeolojik çağlar boyunca mevcut deniz seviyesinin 15-20 metre altına batması ve dar giriş açıklığı dışında herhangi bir doğrudan ışık kaynağının bulunmaması, speco'nun boşluğuna ve içinde yer alan su havzasına farklı bir büyülü renk kazandırmıştır. Bir yandan, deniz suyu perdesinden su altına nüfuz eden güneş ışığı, aynanın duvarlarında ve tonozunda mavi bir renkte yayılır ve kırılır; diğer yandan, mağaranın beyaz, kumlu tabanında kırılarak, suya garip bir opalescence verir, böylece içine daldırılan bedenler her titreşimde gümüşi bir ışıkla yıkanır.İlk kaşifler için bile Romalıların Mavi Mağara'dan haberdar olmakla kalmayıp, onu gerçek niteliğini belirtemedikleri özel bir araştırmanın nesnesi haline getirdikleri açıktı. Roma döneminden günümüze kadar 6 ya da 7 metrelik bir alçalmanın meydana geldiği hipotezini bir kenara bırakırsak, Augustus ve Tiberius dönemlerinde de koşulların bugün olduğu gibi aynı olduğunu eklemek gerekir. İçerideki Roma eserlerinin ve dışarıdaki antik yapıların izlerinin dikkatli bir şekilde incelenmesi, 'Mavi Mağara'nın Romalılar için ne anlama geldiğini anlamamıza yardımcı olabilir.Çok az ziyaretçi, ışığın büyüsü ve turist kalabalığının izin verdiği zamanın kısalığı arasında, giriş deliğinin karşısındaki duvar boyunca Grotto'nun su seviyesinden bir metreden biraz daha yüksekte kayalık bir oyuğa uzandığını ve bu oyuğa Roma çimento işçiliğiyle kaplı küçük bir iniş sahanlığı aracılığıyla erişildiğini fark eder, Kaya yüzeyindeki kare şeklindeki pencereye benzer bir oda girişe doğru açılır ve insan eliyle kesildiği belli olan bir basamakla ulaşılır.Kayalık basamak ve kare şeklindeki oyuk, kişinin karaya çıkıp o ilahi ve özlü mavi kadehi yerden huzurla seyretmesi için bilinçli olarak yapılmış gibi görünmektedir. Bunun yerine, kayalık oyuk giderek daralan ve dolambaçlı bir tünelle dağın derinliklerine doğru uzanmaktadır; tünelin kenarlarına yığılan kıymıklar, Romalılar tarafından bir su damarı aramak için açılan bu tünelin zahmetli ve sonuçsuz bir keşiften sonra terk edildiğini düşündürmektedir.Mağaranın üstünde ve dışında, dağın son basamağında, şekil ve yapı olarak Augustan-Tiberya döneminin diğer villalarına benzeyen, birkaç odası ve bazı sarnıçları olan küçük bir Roma villasının (Gràdola veya Gradelle villası) kalıntıları görülebilir.Dolayısıyla Romalılar sadece 'Mavi Mağara'yı tanımakla ve muhtemelen bugün içinden geçmenin mümkün olduğu dar yarığı onlara borçlu olmakla kalmamış, aynı zamanda üzerine küçük bir villa inşa ederek, bugün hala geçirimsiz ve vahşi görünen ve küçük tekneler için bile barınak olmayan bir yerde ziyareti daha rahat ve dinlendirici hale getirmek istemişlerdir.Ayrıca yumuşak deniz suyuyla beslenen balık havuzlarından birini oluşturmak için başarısız bir şekilde birkaç su damarı yakalamaya çalışmışlardır.Ancak 'Mavi Mağara' ve Gràdola villası Arcèra burnuna bakan görkemli 'Villa di Damecuta'nın altında yer aldığından, Gràdola iniş sahnesiyle Mağara'nın ve onun üzerindeki Villa di Damecuta'nın 'Mavi Mağara'nın içinde yer aldığı tek bir kompleks oluşturduğunu varsaymak açıktır, Romalıların adanın diğer kayalık nymphaea'larının tasarım ve dekorasyonunda ilham aldıkları model, duvarların ve tonozların mozaik kaplamasıyla Glaucus'un ve mavi saçlı Nereidler alayının doğal evi olan bu speco'nun eşsiz rengini taklit etmiştir.(Amedeo Maiuri'nin "Tarih ve Anıtlar" kitabından alınmıştır)