To było 15 sierpnia 1782 roku, słynny architekt Piermarini odkrył to, co przez ponad 150 lat wydawało się być jedyną fontanną w Mediolanie. W trzech zbiornikach wykonanych z różowego granitu Baveno woda pochodziła bezpośrednio z Seveso za pomocą pompy zainstalowanej na sąsiedniej via Rude, aby oprzeć się zboczom i pomóc przepływowi łatwo dotrzeć do powierzchni. W głównej wannie, największej, trzy Syreny z marmuru Carrara o nazwie "Le Teodolinde" trzymają na głowie dwa inne baseny.