Mefite Wrota piekieł....

"Est Locus Italiae medio sub montibus altis, nobilis et fama multis memoratus in oris, Ampsancti valles.... "

"W centrum Włoch jest miejsce otoczone wysokimi górami, znane i znane we wszystkich miejscach: Valle D' Ansanto...."

Wiersze 563-565 VII pieśni Eneidy Wergiliusza Jeśli zejdziesz do jeziora i zatrzymasz się, aby się rozejrzeć, zobaczysz Biel suchej ziemi podkreśloną żółtymi plamami. Nie ma żadnych oznak roślinności poza odległością. Dominuje tutaj szum wody, która "gotuje się" pod naciskiem wznoszącego się filaru sprężonego gazu wiejącego pod jeziorem, w innych miejscach wieje z dużych dziur, w innych z prawie niewidocznych dziur. Dlatego jest to nieco harmonijny hałas, od ochrypłego do syczącego. Ale to nie jest nieszkodliwy powiew. Siarka, w różnych składnikach, czyni z nich gospodarza. Nadmierna niedyskrecja może się drogo opłacić: lekkie drżenie zatrzyma twój krok i możesz spaść bez szans na ucieczkę. Mieszkańcy okolic opowiadają o zgonach, a niektóre z nich miały miejsce zaledwie kilka lat temu.

Aby dobrze zrozumieć znaczenie mefitu, należy zacząć od XI-X wieku pne, kiedy osci (Osci lub Ausoni) były zamieszkane na południe od Umbrii. Ekspansja etruska w połączeniu ze wzrostem demograficznym oski (lub oski) skłoniła niektóre ich plemiona do poruszania się wzdłuż Apeninów w kierunku południowym. Jego ostateczny cel nie był domyślny, w tym sensie, że nie został rozwiązany a priori, ale zależy od kierunku wzięty od zwierzęcia-odniesienia: aby ta część, która przyjęła nazwę Samnitami był dzik, dla Hirpini był wilk (hirpus). Część Hirpini przyszła do Mefity, co widać na obrazie, którą wybrała na nowe miejsce osady, tworząc wioski (vici) i wiejskie domki (pagi), gromadząc się w celu ochrony i wyboru sędziów. Ponieważ środowisko reprezentowało nieco surowe cechy ludzkiego życia, a także "tajemnicze", Hirpinowie, którzy czcili boginię Juno Mefitydę, podobnie jak inne ludy włoskie w prawie całych południowych Włoszech, zaczęli poświęcać zwierzęta na rzecz bóstwa i oferować im cenne przedmioty osobiste w prezencie, aby uzyskać ochronę.

W miarę upływu wieków rozpowszechnianie baśni informujących o" niezwykłych " wydarzeniach przyciągało coraz więcej wiernych w Świętej Dolinie do bogini Mefity. W ten sposób poświęcono jej sanktuarium, ponieważ naturalne zjawiska Mefitu interpretowano jako oczywisty dowód siły bogini zdolnej do ochrony wierzących, mężczyzn, kobiet, wojowników, pasterzy, rolników.

Pozostałości świątyni, odkryte już przez Santoli około 1780 r., zostały odkryte przez wykopaliska archeologiczne przeprowadzone w latach 50. i 60. przez G. O. Honorato, a następnie B. D. Agostino i I. Rainini, zwracając nam bursztynowe przedmioty, przedmioty ze złota, srebra i brązu, figurki, ceramikę, Monety i śluby (takie jak wotywne ręce i nogi), broń żelazna i brązowa, naczynia, które można dziś zobaczyć w Muzeum Irpino w Avellino. Jest to" pełne " świadectwo Kultury figuratywnej kursywy, od epoki samnickiej (leggasi hirpina) po wpływy hellenistyczne po progi romanizacji.

Sanktuarium miało zostać zbudowane około 7 wieku pne, o czym świadczą figurki z brązu i terakoty "stojącego Marsa" z postaciami, które były wyraźnie archaiczne i uznawane przez Oscarów (stąd girpin). Szczególne znaczenie mają Csoany, drewniane figurki z VI-V wieku p. n. e., które przed nami były nienaruszone dzięki mineralizującemu działaniu gazów siarkowych uwalnianych przez Mefitos. W Muzeum Irpino znajduje się 16 Xoan, z których największy (168 cm) uważa się za przedstawiający boginię Mefit.

V I IV wiek p. n. e.były okresem największego rozkwitu i wzrostu sanktuarium ze względu na kontakt z sąsiednimi regionami (w rzeczywistości jest to znaczna produkcja znalezionych artefaktów, przedstawionych statuetkami i innymi obiecanymi przedmiotami).

Od III wieku p. n. e.rozpoczął się upadek, o czym świadczy niedostatek znalezisk z tego okresu. Ma to wyraźne uzasadnienie historyczne: Hirpinowie, sojusznicy pokonanych Kartagińczyków, zostali surowo ukarani przez zwycięskich Rzymian i zdobywców. Do 209 rpne, roku kapitulacji Hirpińczyków, wojny wyczerpały i wyludniły Hirpinię, co tłumaczy upadek Sanktuarium poświęconego Mefitowi, który został całkowicie opuszczony między II a III wiekiem naszej ery wraz z zatwierdzeniem chrześcijaństwa.

Strona "Ampsanctus" lub "Ansactus" (dziś Valle D ' Ansanto) została wyróżniona przez kilku łacińskich autorów, w tym słynnego poety Wergiliusza w "Eneidzie" (VII Canto, wersety 563-565):

"Est Locus Italiae medio sub montibus altis, nobilis et fama multis memoratus in oris, Ampsancti Valles.. Hic specus horrendum et saevi spiracula Ditis Monstrantur, ruptoque ingens Acheronte vorago Pestiferas aperit fauces."

Tłumaczenie"wolny":

W środkowych Włoszech jest miejsce u podnóża wysokich gór znany i znany wszędzie, Dolina Ansanto... Oto straszny duch i duchy dzieci pokazano również rozległą przepaść, w której zaczyna się Acheron szeroko odsłaniając pstrokate pyski."

Opis Mefitu dokonany przed tysiącami lat przez Wergiliusza jest bardzo aktualny: mówi o "specus orrendum" i " pestiferas ... fauces", podając "poprawny" opis strony.

W rzeczywistości, w centrum Val d ' Ansan zajmują obszary płaskie, bezwodne i puste, z szaro-brązowy kolor z plamki żółtej (Siarka), pozbawione roślinności. Pod urwiskiem znajduje się staw o nazwie Mefit, charakteryzujący się gazami pochodzącymi z podpowierzchni, które w kontakcie z wodą powierzchniową powodują pęcherzyki, powodując wydech gazowy, głośny i toksyczny, ponieważ są bogate w dwutlenek węgla i kwas siarkowy. Powstają również wiry i wiry, które pochłaniają wszystko, co w niego rzucasz (aby je odzyskać, czasami po całkowitym odwodnieniu, podobnie jak wiele starożytnych przedmiotów)