Meleto Kalesi

Castello di Meleto, Valdarno'yu Siena'ya bağlayan Devlet Yolu 408 boyunca yükselir. Meleto'nun ilk kanıtı, kalenin Badia a Coltibuono'nun Benedictine rahiplerine ait olduğu bir dönem olan 11. yüzyıla kadar uzanır.

"Meleto in Chianti" ismi ilk kez 1256'da Floransalı Guelph'lerin Tahminler Kitabında yerel bir feodal ailenin mülkü olarak geçmektedir. Floransa ve Siena Cumhuriyetleri arasındaki sınıra yakın konumu sayesinde, kale önce bölgedeki ana Floransalı siper oldu ve daha sonra Lega del Chianti'nin Terziere di Gaiole'sindeki ana tahkimatlardan biri oldu. Bu, kaleyi hiçbir zaman ciddi bir yıkıma uğramamış olmasına rağmen, iki yarışmacı arasında imrenilen bir av haline getirdi. Yerleşimin esasen askeri yapısı, 18. yüzyılda geçirdiği dönüşümlere rağmen bugün hala göze çarpmaktadır: oldukça alçaltılmış olmasına rağmen, kale kulesinin merkezinde varlığı ile düzensiz dörtgen şekli, neredeyse bir yamuk, bize bir klasik göstermektedir. kale muhafaza örneği. 1478'de kale, Siena ile müttefik Aragon ordusu tarafından işgal edildi, ancak iki yıl sonra, yapıları güçlendirmek için önemli çalışmalar yapan Floransalılar tarafından derhal fethedildi. 1480'in eserleri hala sağlamdır: iki güney köşesinde - en çok açıkta kalanlar - çıkıntı yapan savunma aparatları ile donatılmış iki güçlü silindirik burçlu kule, iki kuzey köşesinde sıhhi tesisat savunması için kornişler ve kemerler bulunan tuğla galeriler. tepenin kenarı; Perde duvarlarının tek giriş yoluna doğru olan kısmi tabyası, mazgalların ve tahtların eklenmesi, duvarların çevresi boyunca kısmen ortadan kalkmıştır. Bu savunma yapıları ile Meleto, 1529'da imparatorluk birliklerinin kuşatmasına başarıyla direndi. 1700 yılında kale bir villaya dönüştürülmüş ve savunması kısmen sökülmüştür. Ücretli rehber eşliğinde gezilebilen iç mekanları, süslü ve freskli odalarıyla bu döneme tarihleniyor. Görmek için, 1742'nin belirli bir tiyatrosu, yedi orijinal seti ile tamamlandı. Meleto, yaklaşık otuz yıl öncesine kadar Ricasoli ailesinin mülkü olarak kaldı, bugün şarap üreten bir çiftliğin koltuğu.