Top of the World
Descrizione
Wzdłuż południowo-zachodniego wybrzeża Sycylii, między regionem świątyń doryckich w Selinunta a stanowiskiem archeologicznym starożytnej greckiej kolonii Heraclea minojska, znajduje się w mieście Menfi, w prowincji Agrigento. Teren położony jest w strefie o znacznym zainteresowaniu rolniczym, w pobliżu sztucznych jezior Trójcy (17,5 mln m3) i pomarańczy (32,8 mln m3). Nadmorski pas Gminy Memfi, który graniczy z Morzem Śródziemnym, rozciąga się na około 10 km i charakteryzuje się piaszczystą plażą z obecnością naturalnego zjawiska wydm. Wydmy faktycznie atakują kilkaset metrów w głąb lądu i mają cechy mobilności i niespójności z powodu kilku deszczy, afrykańskiego upału i intensywności wiatrów. Odnoszą się do tego pasma piaszczystych płaskowyżów, nadmorskiej wioski Porto Palo i La Locke. Kwiaty Lido. Stała tych obszarów jest klimat typu "śródziemnomorskiego" ze średnią temperaturą 26° - 28 °C w lipcu i sierpniu oraz z maksymalnymi szczytami 40° - 43 °C Niektórzy historycy sugerują, że miasto Inico, w którym znajdował się Pałac Królewski Cocalo, król Sikan, znajdowało się w pobliżu obecnego miasta Porto Palo, uważanego za Wschodni Port Selinunta.
Przypuszcza się, że w tym rejonie saracenowie wylądowali podczas podboju Sycylii, gdzie zaczęli utrwalać swoje osady, i że budowa domu Bourgiomilluso w 1239 r.została wykonana w miejscu zajmowanym już przez saracenską wioskę.
Po zniknięciu muzułmanów na Sycylii Ziemia Bourgiomilluso pozostała bez mieszkańców. W 1518 r. pod rządami Hiszpanii Giovanni Vincenzo Tagliavia otrzymał od Karola V przywilej budowy domu wiejskiego na terenie Memphis, ale nie był w stanie przyciągnąć mieszkańców, co doprowadziło do niepowodzenia projektu. Sto lat później, w 1638 r., Diego Tagliavia Aragona Pignatelli rozpoczął budowę pierwszego miejskiego rdzenia Memfi, dając ziemię rodzinom chłopów w okolicy i budując pierwsze domy. Od 1638 r. miejsce to będzie nazywane ziemią Memphis, która w 1683 r. zmieni się na Memphis, zastępując nazwę twierdzy federicano: Bourgimilluso
Architektura Religijna Kościół Matki Św. Antoniego z Padwy (zniszczony przez trzęsienie ziemi w 1968 r.i odbudowany dzisiaj). Rozpoczęty w 1662 roku i ukończony po 1700 roku, został erygowany w 1705 roku. Jego wnętrze składało się z trzech szerokich naw i pięciu łuków. Kościół wraz z Wieża Federiciana, Palazzo dei Pignatelli i Palazzo Comunale (1927 r.) stanowił jeden z głównych elementów architektonicznych tworzących Cortinę na rynku miejskim.
Kościół św. Józefa wybudowany w 1715 roku (z fasadą ozdobioną inkrustacjami i parastami oraz trójkątną dzwonnicą);
Kościół w Czyśćcu, zbudowany w latach 1739-1769 (z rustykalną fasadą, charakteryzuje się miejscem z widokiem na dzielnicę "Czyściec"), poświęcony jest błogości
Matka boską pocieszenia i św. Antoni opat;
Kościół Marii Santissimy Addolorata, zbudowany około 1813 roku, ozdobiony cennymi sztukateriami i fryzami;
Kościół i kolegium Marii Santissimy Annunziata, charakteryzujące się wieżą zegarową i dużą uczelnią w pobliżu i za budynkiem;
Kościół San Rocco, zbudowany około 1851 roku (z fasadami ozdobionymi paradami doryckimi i belkami);
Kościół Matki Bożej Opatrzności, zbudowany na początku XIX wieku na pozostałościach dawnej kaplicy i otoczony okazałym budynkiem z gotycką fasadą;
Kościół Najświętszej Maryi Panny Moderna, zbudowany około 1837 roku, jest dziś zburzony i przebudowany w nowoczesnym stylu w okolicy. Obok wieży Federiciana stoi baronowski Pałac Pignatelli z widokiem na plac miejski. Zbudowany przez Diego Aragona Tagliavię pałac jest zbudowany wokół dziedzińca i jest czysto feudalną typologią z budynkami gospodarczymi dla zwierząt i pól uprawnych. To na jednym z kilku dziedzińców, które charakteryzują miejską tkaninę Memphis, stoi XVIII-wieczny budynek Palazzo Ravida, charakteryzujący się fasadą złożoną z portyku z doryckimi kolumnami z piaskowca. Jedną z najstarszych rezydencji jest Pałac Tito, zbudowany w 700 roku i położony przy głównej ulicy Via della Vittoria.
Wieża Porto Palo Niewątpliwie najstarszy pomnik można zidentyfikować w zamku szwabskim, zbudowanym w 1238 r. przez Fryderyka II szwabskiego, być może Na ruinach arabskiej twierdzy. Dziś znamy tylko wieżę Fryderyka o nieregularnym kształcie, na czterech kondygnacjach, o wysokości 18,58 m, składającą się z dwóch budynków, placu pomiędzy nimi, zebrali się i przejęli połowę na bok. Trzęsienie ziemi w styczniu 1968 r.całkowicie zniszczyło wieżę. Został odbudowany po trzęsieniu ziemi, zachowując ruiny i odzyskując nieregularny kształt.
W nadmorskiej miejscowości Porto Palo (Wioska Memfi) dominującym zabytkiem jest wieża strażnicza anticorsaro. Jest to jedna z kilku przybrzeżnych wież strażniczych zbudowanych w 1583 r.w celu ochrony sycylijskich miast przed atakami Korsarzy. Ma kwadratowy plan w kształcie sześciennej piramidy i znajduje się na dwóch piętrach. Dziś wieża góruje nad wioską Porto polo z widokiem na morze afrykańskie.
Najwcześniejsza obecność człowieka na terenie dzisiejszego Memphu pochodzi z paleolitu. Odpowiednie badania laboratoryjne i badania naukowe przeprowadzone przez kuratora BB. CC. AA. Agrigento, o niedawnym odkryciu nekropolii Palazzo Pignatelli, dowodzi istnienia osady w bizantyjskich i wczesnochrześcijańskich czasach rzymskich.
Około 7000 lat temu obszar ten był odwiedzany przez gangi myśliwych. Świadczą o tym również niektóre fragmenty kwarcytu, służące jako broń szczątkowa do zabijania słoni, z których również znaleziono kły. Chociaż odkryto ślady pochodzące z wczesnych osiedli mieszkaniowych z epoki neolitu, pochodzą one z epoki brązu i żelaza (7-6 wieku pne). Ostatnie nabytki archeologiczne, wynikające z badań instytucjonalnych przeprowadzonych na terenie Memphis i właśnie w Montagnoli di Belice, pozwoliły ustalić istnienie panhelleńskich społeczności tubylczych poświęconych realnej działalności Agro-duszpasterskiej i handlowej od VIII wieku pne.
W Montagnola di Belice (dwóch skalistych wzgórz połączonych krótkim siodle), le wykopalisk w 1987 i 1989 roku, pokazał fabrykę, miejskiej epoki żelaza z nakładkami, które rozciągają się AŻ DO IV wieku.C..
W środowisku przybrzeżnym istnieją pewne obszary o szczególnym znaczeniu naturalistycznym, takie jak:
1) i dokręcić Cipollazzo, pagórkowaty teren pokryty piaskiem do wysokości 60 m na tyle, aby wydawać się gigantyczną wydmą, całkowicie pokryte trzciną z obecnością gatunków roślin w klimacie śródziemnomorskim. 2) wzgórze Capparrina Di Mare, pokryte gęstą i bujną roślinnością Palm karłowatych (Chamaerops humilis), z zaciszną i cichą plażą, która ujawnia aspekty dzikiej przyrody o dużym znaczeniu, takie jak żółw morski i mewy Królewskie.