Mermer heykel grubu Pieta'yı tasvir ediyor ve Michelangelo Buonarroti'nin yaklaşık 1547 ile 1555 yılları arasında yaptığı ve kesintiye uğramasına neden olan son eserlerinden biri. Floransalı işçilere ait yazıtlı plaket, eserin San Lorenzo Bazilikası'ndan Duomo'ya transferini hatırlatıyor.
Michelangelo tarafından gömülmesi için bir anıt olarak tasarlanan eser, 1671'de Büyük Dük Cosimo III de 'Medici tarafından satın alınana kadar bir süre Roma'daki Bandini ailesine aitti. Önce San Lorenzo'ya yerleştirildi, 1722'de ana sunağın arkasındaki Katedrale taşındı ve daha sonra 1933'te Sant'andrea şapeline yerleştirildi. 1981'den beri Opera Müzesi'nde yer almaktadır. Dindarlık, Rab'bi çarmıhtan kurtaran adamlardan biri olan Nicodemus tarafından desteklenen ve Meryem Ana'nın kollarında yatan İsa'nın cesedini tasvir ederken, başka bir kadın olan Magdalene yardım eder. Hıristiyan geleneğinin bir heykeltıraş olduğuna inandığı yaşlı karakter karşısında, şimdi yetmiş yaşında olan Michelangelo, İsa'nın bedenine olan sevgi dolu bakımında kendini Nicodemus'la özdeşleştirecekmiş gibi kendi portresini resmetti. Ölüm, gömülme ve Hristiyan'ın diriliş umudu teması, burada Eucharist'e Katolik bir yansımaya katılıyor: bir sunağa yerleştirilmesi gereken dindarlık, inananların kütle sırasında aldıkları parçacığın gerçekten İsa'nın bedeni olduğu kavramını yineledi. çarmıha gerildi, gömüldü ve dirildi.
