Trudno zwiedzać miasto nie czując obecności Miguela de Unamuno. Miguel de Unamuno, w skrócie Miguel De Unamuno Y Jugo, (ur. 29 września 1864, Bilbao, Hiszpania - zm. 31 grudnia 1936, Salamanka), pedagog, filozof i autor, którego eseje wywarły znaczny wpływ na początku XX-wiecznej Hiszpanii.
Unamuno był synem baskijskich rodziców. Po uczęszczaniu do Instytutu Vizcayan w Bilbao, w 1880 roku wstąpił na Uniwersytet Madrycki i w ciągu czterech lat uzyskał doktorat z filozofii i literatury. Sześć lat później został profesorem języka i literatury greckiej na Uniwersytecie w Salamance. W 1901 roku Unamuno został rektorem tej uczelni, ale w 1914 roku został zwolniony z obowiązków po publicznym opowiedzeniu się za sprawą aliantów w I wojnie światowej. Jego sprzeciw w 1924 roku wobec rządów generała Miguela Primo de Rivery w Hiszpanii spowodował przymusowe wygnanie na Wyspy Kanaryjskie, skąd uciekł do Francji. Po upadku dyktatury Primo de Rivery, Unamuno powrócił na Uniwersytet w Salamance i w 1931 roku został ponownie wybrany rektorem uczelni, ale w październiku 1936 roku zadenuncjował falangistów generała Francisco Franco, został ponownie usunięty z funkcji rektora i umieszczony w areszcie domowym. Zmarł na atak serca dwa miesiące później.
Jego rodzinne miasto poświęciło mu wiele hołdów, takich jak Unamuno Plaza. Mniej znany jest fakt, że pod adresem 16 Calle Ronda, bardzo blisko Plazy, znajduje się dom, w którym pisarz urodził się i wychował. Trzeba uważać, żeby go nie przeoczyć, bo zazwyczaj pozostaje zupełnie niezauważony.
