Miejsce pochówku w Kartaginie w Tunezji, a także inne w regionie, zostało odkryte w XX wieku. Wraz z innymi zawierały Urny pogrzebowe wypchane skremowanymi prochami i fragmentami kości małych dzieci. Ponad 20 000 urn pochowanych pod stelami (kamienne płyty z inskrypcjami) znaleziono w tophet w Kartaginie, który jest jednym z największych cmentarzy z okresu fenickiego.Tophet (także topheth) był świętym miejscem, Zwykle położonym poza miastami, gdzie składano ofiary i pochówki, zwłaszcza małych dzieci, w rytuałach religii fenickiej, a następnie kartagińskiej. Tophet jest najbardziej widocznym kulturowym eksportem z fenickich miast do ich kolonii w całym basenie Morza Śródziemnego i były one cennym źródłem informacji na temat praktyk pogrzebowych, a nawet handlu śródziemnomorskiego poprzez zwyczaj używania importowanej ceramiki jako urn pogrzebowych do przechowywania prochów zmarłych. Jednym z rytuałów religii fenickiej było składanie w ofierze ludzi, zwłaszcza dzieci, według starożytnych źródeł. Ofiary zostały zabite przez ogień, choć nie jest do końca jasne, w jaki sposób. Według starożytnych historyków Clitarch i Diodorus, palenisko było ustawione przed posągiem z brązu Boga Baala (lub El), który miał wyciągnięte ręce, na których umieszczono ofiarę, zanim spadła do ognia. Wspominają też o ofiarach noszących uśmiechniętą maskę, aby ukryć łzy przed Bogiem, któremu je ofiarowano. Prochy ofiary zostały następnie umieszczone w urnie i pochowane w grobowcach umieszczonych w dedykowanej Świętej otwartej przestrzeni otoczonej murami, tophet.
