Millennium Bridge, oficjalnie znany jako London Millennium Footbridge, jest stalowym mostem wiszącym dla pieszych przekraczających Tamizę w Londynie, łączącym Bankside z City of London. Most Milenijny był wynikiem konkursu z 1996 roku. Wezwanie do budowy nowego mostu przez Tamizę wygrał projekt "ostrza światła", którego autorami są Arup (inżynierowie), Foster and Partners (architekci) i Sir Anthony Caro (rzeźbiarz). Most Milenijny był pierwszym nowym mostem wybudowanym nad Tamizą w Londynie od ponad 100 lat. Most ma dwa pomosty rzeczne i składa się z trzech głównych odcinków o długości 81 metrów (266 stóp), 144 metrów (472 stóp) i 108 metrów (354 stóp) (z północy na południe) o łącznej długości 325 metrów (1,066 stóp). Jego oficjalny tytuł to London Millennium Footbridge. Ale nikt tego nie nazywa. Zamiast tego, prawdopodobnie zawsze będzie nazywany Wobbly Bridge.
Zbudowany przy użyciu "bocznego zawieszenia", innowacji inżynieryjnej pozwalającej na budowę mostów wiszących bez wysokich słupów nośnych, najnowszy most w Tamizie został dotknięty zjawiskiem zwanym Synchronicznym Pobudzeniem Bocznym, gdy ładunki ludzi zalały jego nowy, błyszczący pokład.
Około 80.000 osób przekroczyło most w dniu jego otwarcia, z czego około 2.000 na moście w dowolnym momencie.
Osoby znajdujące się na przęśle południowym i środkowym poczuły, że most zaczyna się kołysać i skręcać w regularnych oscylacjach. Czując się niepewnie, piesi zmienili chód na ten sam rytm boczny co most. Dostosowane kroki tylko powiększały ruch: im więcej się działo, tym więcej ludzi reagowało na ruch, a im gorzej.
Choć nie było szansy, że most rzeczywiście spadnie, inżynierowie uznali, że chybotanie należy zatrzymać. Ostatecznie problem został rozwiązany za pomocą dwóch różnych typów amortyzatorów: lepkich (jak amortyzatory samochodowe); oraz tłumików masy dostrojonej: dużej masy usztywnionej sprężynami, czasem używanej w budynkach w strefach trzęsienia ziemi.
