Missoltino jest symbolem tradycji Larian. Doskonałość, obecnie bardzo rzadka i zdegradowana do kilku rzemieślników, którą uzyskuje się przez solenie i suszenie agoni, typowej ryby jeziora Como. Missoltini, suszona agoni, zwana w dialekcie misultitt lub missultin, była niegdyś cennym zasobem żywności dla mieszkańców jeziora Como, szczególny proces przetwarzania pozwolił na ich przechowywanie przez ponad rok: ta cecha sprawiła, że były również poszukiwane. po towarze barterowym w minionych stuleciach.
Pliniusz Młodszy, mieszkający nad brzegiem jeziora Como, obserwował rybaków suszących małe ryby. Zaintrygowany, opisał tę praktykę w swoich listach, w ten sposób odchodząc; najbardziej starożytne świadectwo o missoltino. Ta prymitywna konserwacja ryb jeziornych naśladowała solenie i suszenie ryb morskich i była dziełem kolonii Greków, którą Rzymianie umieścili w celu ochrony starożytnej Via Regina (która od strony jeziora prowadziła za Alpy, w Retia). Od czasów Pliniusza do dziś technika jest & egrave; dopracowany do całkowitej zmiany w ciągu ostatnich kilku stuleci; stożek nadejścia turystyki z Europy Północnej & egrave; Wprowadzono metodologię suszenia i konserwowania ryb podobną do tej stosowanej w krajach skandynawskich.
L & rsquo; agone & egrave; uważana za najlepszą rybę do tej praktyki: od małych do średnich rozmiarów i egrave; bardzo bogaty w naturalne tłuszcze i kwasy omega 3, które po posoleniu i wysuszeniu utrzymują go przez długi czas. Z wydłużonym ciałem agone ma zielonkawy grzbiet pokryty czarnymi plamami, blady srebrzystoszary brzuch i boki ze złotymi smugami. W większości jest złapany; na północ od jeziora, w najczystszych wodach świeże i głębokie, z latającymi sieciami o długości do dwustu metrów, które sięgają do kilkudziesięciu metrów głębokości. Wypadli po południu i wyzdrowieli w świetle wczesnego poranka. Przetwarzanie & egrave; długa: łuskana i wypatroszona, ryby umieszcza się w soli na dwa do trzech dni, a więc po dodaniu soli. wchłonięte, są dokładnie myte i suszone na słońcu przez około 10 dni, aż rybak zauważy; czerwonawy kolor mięsa, znak, że tłuszcz jest; na odpowiednim etapie, a ryba może & ograve; borykają się z długim okresem przechowywania. Ryby (ale przede wszystkim głowy) są następnie rozdrabniane i umieszczane w specjalnych metalowych pojemnikach, tolle (pierwotnie drewnianych beczkach zwanych missolte, stąd nazwa missoltino). Na koniec układa się je w naprzemiennych warstwach przeplatanych liśćmi laurowymi. Po napełnieniu tolli ryby powoli naciska się prasą.
Co to jest tłuszcz ryby wyłania się na górze i gwarantuje doskonałą warstwę oleju, aby odizolować agony od powietrza zewnętrznego i umożliwić odpowiednią konserwację. Po kilku tygodniach missoltini są gotowe do spożycia i można je w ten sposób przechowywać przez kilka miesięcy.