Monteverde

Usytuowane na trzech wzgórzach, wznosi się na wysokość 740 m n.p.m. na grzbiecie, który wyznacza granicę z Basilicatą, rozciągając się na wzgórzach Castello, Croce i Incoronata, dominując nad doliną Osento.Nazwa wywodzi się od Castrum Montis Viridis w odniesieniu do góry bogatej w roślinność, na której stoi miasto.Jest to miasto o średniowiecznym rodowodzie, ale pozostałości rozległego muru obronnego z IV wieku p.n.e. wskazują, że powstało na terenie zamieszkałym w czasach starożytnych; według uczonych było to Comino Samnite, założone na terenie uczęszczanym już w okresie neolitu. Cieszy się zróżnicowanym i czarującym krajobrazem, a jego szczęśliwe położenie sprawia, że jest ośrodkiem odniesienia dla miłośników przyrody i wycieczek krajobrazowych. Pod tym względem Serro dell'Incoronata i Serro della Croce, otoczone zielenią, zostały również wyposażone w sprzęt do pikników.Bogaci w tradycje, jego mieszkańcy są dość przyjaźni, świadcząc o prostej i szczerej cywilizacji chłopskiej.Historia Monteverde. Różne znaleziska świadczą o obecności człowieka na tym terenie, już w odległej przeszłości, epoka neolitu (III - II tysiąclecie p.n.e.), epoka żelaza 1400 - 1300 p.n.e. W IV - III wieku p.n.e. stała tu twierdza Samnitów, która została zniszczona przez Rzymian około 296 - 293 roku p.n.e. Jej pozostałości są nadal widoczne.(fot. 1) Według historyka Vito Buglione, również pochodzącego z tej miejscowości, Monteverde powstało w miejscu, gdzie stały pozostałości starej Aquilonii, zniszczonej przez Rzymian kilka wieków wcześniej. Pierwszy użyteczny dokument, w którym wspomniany jest zamek Montevirido, pochodzi z 897 roku i znajduje się w Archiwum Kapitulnym miasta Barletta. W dole rzeki Ofanto zbudowano most, który łączył miasto z Basilicatą i Apulią. W okresie normańskim władzę sprawowało na przemian kilku panów. Za czasów Giovanny I, królowej Neapolu i Sycylii, miasto zostało zniszczone i splądrowane przez przechodzącą armię. W 1516 roku jego panem został Francesco Orsini. Później lenno należało w latach 1532-1640 do Grimaldich z Monako z Onorato, Ercole, Karolem i Onorato II; wreszcie było własnością Caracciolos. Wystawiona na sprzedaż przez Karola II Hiszpańskiego w 1695 roku, została kupiona przez barona Michele Sangermano. Do tego rodu miasto należało do 1806 roku, kiedy to zniesiono prawa feudalne.