Aziz Peter'ın çarmıha gerildiği söylenen yerde, dokuzuncu yüzyılın ilk yarısında bir manastırın varlığından bahsedilmektedir. 1472'de tamamen harap binalar restore edildi, manastır genişledi ve eski kilise yıkıldı. Yeni proje bazıları tarafından Baccio Pontelli, diğerleri tarafından Meo del Caprino'ya atfediliyor. 1876'da manastır, Savoy devleti tarafından hala ait olduğu İspanya'ya devredildi ve bundan Roma'daki İspanya Kraliyet Akademisi'nin koltuğuna mahkum edildi. Kilise XVI ve XVII yüzyılların sanatsal şaheserleri ile süslenmiştir. Sağdaki ilk şapel, Sebastiano del Piombo'nun Kırbaçlanmasını ve Başkalaşımını içerir; ikincisi, Pomarancio'ya atfedilen bir fresk, Pinturicchio okulunun bazı freskleri ve baldassarre Peruzzi'ye atfedilen bir sibyl alegorisine sahiptir. Dağın Şapeli ve bir öncekinde Giorgio Vasari'nin freskleri bulunur. Sunak Giulio Mazzoni'ye atfedilirken, Kardinal Del Monte ve Roberto Nobili'nin mezar anıtları Bartolomeo Ammannati'ye aittir. Manastırın ilk avlusunda, on altıncı yüzyılın başlarına kadar uzanan ve eleştirmenler tarafından Rönesans mimarisinin en önemli örneklerinden biri olarak kabul edilen Bramante Tapınağı vardır. Aziz Petrus şehitliğine adanmış, yükseltilmiş ve peripterous küçük bir kutlama anıtıdır. Tapınak, aydınlatıcı nişlerle oyulmuş ve bir Toskana sütunlu ile çevrili silindirik bir gövdeye sahiptir.
