Naprzeciwko katedry znajduje się Krypta św. Michała, w której przechowywane są mumie pochodzące z epoki między XIV a XIX wiekiem. Zostały odkryte w 1647 r., podczas prac nad rozbudową katedry, ale nie oczekuj egipskich mumii: człowiek nie ma tu nic wspólnego. Naturalna Mumifikacja mumii Venzone wynika ze specjalnych warunków środowiskowych, które miały miejsce w niektórych grobowcach katedralnych, w których rozwinęła się Hypha bombicina Pers, pleśń o właściwości odwadniania tkanek, zapobiegając ich rozkładowi. Salmy pochodzą z epoki, która waha się od 1348 do 1881 r., kiedy cmentarz wewnątrz katedry został odrestaurowany i umieszczony w obecnym miejscu, poza historycznym centrum. Proces mumifikacji ciał odbywał się średnio w ciągu pierwszego roku od ich pochówku. Najstarsza mumia, Garbus, została odkryta w 1647 r.podczas niektórych prac związanych z rozbudową katedry; ciało znaleziono w XIV-wiecznym grobowcu znajdującym się pod obecną kapelą Różańcową. Inne mumie pochodzą z XVIII i XIX wieku. W 1845 r.mumie Venzone zostały przeniesione z krypty katedry do górnej kaplicy, a po silnych trzęsieniach ziemi w dniu 6 maja 1976 r. z ruin Rotundy San Michele wydobyto 15 z 21 przechowywanych tam mumii, wszystkie ciała były w większości nienaruszone. Mumie Wenzona to tylko 5.
