Munda - Muzeum Narodowe w Abruzji

Munda - Muzeum Narodowe w Abruzji Sekcja archeologiczna (sala a), składa się z eksponatów z Amiternum, masz i Peltuinum, ważnych ośrodków Italian i Rzymskie umywalki Orzeł, w tym Kalendarz Amiternum (około 20 d. C.) i kamienne płaskorzeźby przedstawiające walkę gladiatorów (i sec. p. n. e.) i ceremonia pogrzebowa (I w.D. S.). Średniowieczu abruzzo (sala B) udokumentowane wyjątkową kolekcję madonny katolickiego, że, aby bogactwo i jakość artystyczna ma bardzo mało porównań w zakresie krajowego i międzynarodowego: niektóre rzadkie i cenne ikony, napisany w xiii wieku (Madonna "de-Bursztyn", Madonna Sivignano, Madonna dei monti), i liczne drewniane rzeźby; majestatyczne i sakralna te kultury romańsko-bizantyńskiego, zbudowanych w tysiąc sto i tysiąc dwieście (Madonna Lettopalena, Madonna z Cocanelle); smukłe i elastyczne, te trzy, co pokazują w słodycz twarz i wyrafinowania linii, duchowość i łaska nowej sztuki gotyckiej (Madonna Pit, Madonna di San Silvestro). I cztery (sala C) otwiera się z jasnych kolorach na tle złotego sequin: wśród nich tryptyk drażni (1410-1415), nadana Teramo-Leonardo-in-Sabina. Świadectwem wczesnego renesansu Abruzji są obrazy Andrei Delitio i drewniane rzeźby Giovanniego di Biasuccio i Silvestro Dell ' Aquila (San Sebastiano, 1478). Wśród obrazów podmiotu i franciszkańskiego committenza (sala D) wyróżnia się poliptyk przedstawiający San Giovanni da Capestrano i historie jego życia, dzieło nieznanego mistrza ze złożonej kultury, do którego przypisuje się również obraz przedstawiający San Francesco otrzymuje stygmaty. W XVI wieku (sala E) pojawia się bardzo oryginalna osobowość Saturnino Gatti, niedawno ożywiona wśród czołowych postaci włoskiego renesansu. Tego artysty w muzeum znajdują się dwa obrazy na stole (Madonna Degli Angeli, 1505; Madonna del Rosario, 1511) i kilka rzeźb z terakoty (szopka di Tione i Sant ' Antonio Abate, 1512), uratowane z trzęsienia ziemi i cudownie odrestaurowane. Na zakończenie przeglądu płótna wybitnych mistrzów neapolitańskiego XVII wieku( sala F): Mattia Preti, Bernardo Cavallino, Jusepe de Ribera, Andrea Vaccaro, Massimo Stacjone.