Muzea San Domenico, wykonane w zabytkowym miejscu kościoła zbudowanego w XIII wieku, między odrestaurowanymi klasztorami a niezwykłymi freskami, stanowią idealną syntezę gościnności i praktyczności. To nie przypadek, że w ostatnich latach w salach forlivesi odbyły się międzynarodowe wystawy sztuki, od Silvestro League I macchiaioli, przez fotografię Elliota Yuitta lub McCurry ' ego, po wystawy tematyczne W Art Deco i Liberty. Kompleks muzealny składa się z pięciu budynków: Palazzo Pasquali, kościoła św. Jakuba Apostoła, klasztoru dominikanów, klasztoru augustianów i sali św. Katarzyny. Wewnątrz znajduje się Miejska Galeria Sztuki Forli. Na północno-wschodniej ścianie refektarza umieszczony jest naprawdę ciekawy fresk, podzielony na trzy sceny elementami architektonicznymi. Scena Centralna przedstawia Ukrzyżowanie w obecności Madonny, Marii Magdaleny, św. Jana Ewangelisty i ordynariusza. Dwie sceny boczne ilustrują dwa szczególnie znaczące wydarzenia z życia świętego Dominika: po lewej stronie, pojawienie się świętych Piotra i Pawła, które dostarczają do San Domenico pióro i Księga Ewangelii, a on widzi swoich braci, którzy idą do ewangelizacji świata; po prawej stronie, San Domenico wskrzesza młodego Napoleona Orsiniego, który spadł z konia. Dokument z 1520 roku przypisuje egzekucję Girolamo Ugolini, synowi Marco Antonio Argentiere. Na południowo-zachodniej ścianie odkryto kolejny obraz ścienny pokryty wieloma warstwami tynku. Trójstronna Architektura służy jako tło dla cudownego wydarzenia z życia świętego Domenico: cud Pani, temat ukochany przez dominikanów, aby ozdobić refektarze jako alternatywę dla Ostatniej Wieczerzy. Eklektyczna paleta, miłość do melodii, przenikliwe i cangiantismi, a także, że wybór, ikonograficznych i podjętych decyzji, obserwujemy kultury artystycznej policentrycznej jego terytorium forlivese, że w 500 koło, wśród archaizmów Neo-cztery i innowacji, są reprezentowane w wielki sposób, skonsolidowane do Rzymu, Michała Anioła i Rafaela.
