Zainaugurowane w 1981 roku Museo Etnografico degli Usi e Costumi della Gente di Romagna (Muzeum Etnograficzne Używek i Zwyczajów Ludu Romagna) zrodziło się z cierpliwej i pełnej pasji pracy kolekcjonerskiej propagowanej i aktywizowanej od końca lat 60. przez grupę wolontariuszy. W 1973 r. grupa ta zorganizowała się w Komitet Etnograficzny, pod kierownictwem Giuseppe Sebesta (etnografa i muzealnika, ówczesnego dyrektora Muzeum Używek i Zwyczajów Ludności Trentino), w celu stworzenia naukowych podstaw do utworzenia muzeum.
Pierwszy dokument wymieniający muzeum jako projekt i perspektywę pochodzi z 1971 roku, a uchwała Rady Miejskiej powołująca muzeum z 1973 roku.
Równolegle do badań terenowych i ciągłej pracy nad zbieraniem materiałów i artefaktów etnograficznych, na początku lat 70. promowano plany odzyskania rzeźni miejskiej (wybudowanej w 1924 r.), która w tym czasie pełniła funkcję magazynu miejskiego, w celu przeznaczenia jej na mające powstać muzeum. W 1981 roku administracja miejska rozpisała konkurs na kierownictwo instytutu muzealnego, a w 1983 roku zatwierdzono pierwszy statut, określający jego organizację i organy zarządzające.
W listopadzie 1989 roku, dzięki dotacji z regionu Emilia Romagna, muzeum zostało zainaugurowane w nowej rozbudowie i układzie z otwarciem nowych działów i usług edukacyjnych.
Otwarcie Etnograficznego Ośrodka Badań i Dokumentacji oraz rozpoczęcie i systematyczna organizacja akcji badawczych i produkcji dokumentacyjnej datuje się na rok 1985. Dzięki temu ośrodkowi muzeum wyposażyło się w archiwa i narzędzia upowszechniania nauki, tworząc laboratoria badawcze promujące studia nad tradycjami ludowymi, produkcję dokumentacji audiowizualnej, tekstów, wystaw okresowych, konferencji, dni studyjnych i inicjatyw edukacyjnych. Ośrodek posiada bibliotekę i gazetotekę specjalizującą się w demo-etno-antropologii oraz ważne archiwa źródeł audiowizualnych, fotograficznych i ikonograficznych.
Od 1996 roku muzeum przyjęło formę organizacyjną instytucji publicznej o autonomii kulturalnej i zarządczej, a w swoim logo przyjęło skrót MET (Muzeum Etnograficzne).
Historia, która rozpoczęła się w 1971 roku, kiedy to zrealizowano pomysł utworzenia muzeum poświęconego tożsamości kulturowej i tradycjom ludowym.
Muzeum Etnograficzne gromadzi i zachowuje świadectwa mieszkańców obszaru bogatego w tradycje ludowe: Romanii, a w szczególności jej południowej części, zamkniętej między Apeninami a wybrzeżem Adriatyku. Przedmioty i narzędzia wystawione zarówno w pomieszczeniach wewnętrznych, jak i na zewnątrz, zawierają historię i w pewnym sensie duszę tego terytorium, a także pomagają nam zrozumieć jego środowisko i życie codzienne.
W muzeum człowiek spotyka się z historią, kulturą i tradycjami danego narodu, we wszystkich jego licznych i czasem nieznanych aspektach (symbole, obrzędy, społeczeństwo, sztuka).
