Przepis na naleśniki przeszedł długą drogę, przemierzając kontynenty i całe wieki, aby wylądować na naszych deskach, prosto z USA, ale pyszne naleśniki nadziewane syropem klonowym, dżemem, miodem lub suszonymi owocami nie zostały tam ugotowane po raz pierwszy. W 500 rpne Kratin i Magneto, dwaj KOMICY-koledzy najsłynniejszego Arystofanesa, wspominają o deserze na bazie wody, oliwy z oliwek i mąki, gotowanym i okrągłym, podawanym z miodem bezpośrednio na śniadanie. Grecy nazywali to teganites lub tagenites, odnosząc się do rodzaju patelni, w której zostały ugotowane, ale możemy powiedzieć pod każdym względem (gdybyśmy tylko mogli spróbować!), że jest przodkiem naleśników, choć bez drożdży.Jak to często bywa, wiele greckich tradycji i przepisów zostało zasymilowanych przez Rzymian. W rzeczywistości udokumentowano, że patrycjusze lubili Alica Dolcia, wersję wzbogaconą przyprawami greckich teganitów. Będziemy również musieli czekać wiele lat na wprowadzenie proszku do pieczenia do przepisu, ale to nie powstrzymało naleśników przed rozprzestrzenianiem się w całej Europie i Rosji w formie bardzo podobnej do naleśników. Każdy kraj, od średniowiecza, przygotował własną wersję, z których niektóre przetrwały do dziś, jak niemiecki Kaiserschmarn, który jest krojony na małe kawałki i podawany z suszonymi owocami i cukrem pudrem. Sukces tego tak prostego i uniwersalnego deseru osiągnął, zawsze w tym samym czasie, nawet na Wyspach Brytyjskich, gdzie wymyślono nazwę "naleśnik". W rzeczywistości śledzimy to po raz pierwszy w piętnastowiecznej białej księdze. Ale pomimo tego, że nazwa jest angielskim dziedzictwem, zasługą dopracowania przygotowania deseru, aby wyglądał jak naleśniki, które jemy dzisiaj, są wszyscy Holendrzy. W Holandii, zestawienie, jest to typowy słodki pannekoek i poffertjes, naleśniki gotowane w specjalnym kształcie patelni, podawane na siebie.
