Narodowe Muzeum Archeologiczne Civitavecchia

Narodowe Muzeum Archeologiczne Civitavecchia mieści się w XVIII-wiecznym budynku zbudowanym przez papieża Klemensa XIII w XVIII wieku, zaledwie kilka kroków od fortu Michała Anioła. Muzeum zachowuje główne historyczne i archeologiczne dowody miasta założonego przez cesarza Trajana, z funkcją portu w Rzymie, rolę, która nadal odgrywa, i przechowuje artefakty z tego terytorium, zarówno z miejsc na wybrzeżu, jak i z gór Tolfa. Na pierwszym piętrze wśród najbardziej interesujących eksponatów można podziwiać posąg boga Apollina (i w. D.C.) znaleziony podczas wykopalisk w Villa Simonetti w Santa Marinella, starożytnej letniej rezydencji Rzymskiego prawnika Eneo Domizio Ulpiano. Najprawdopodobniej jest to reprodukcja Kolosa Rodos. Szczególne znaczenie ma również reprodukcja Ateny Partenos Fidiasza, pochodząca z połowy II w. d.C. oraz kilka marmurowych głów, wśród których przedstawiono cesarza Marka Aureliusza w młodości. L na parterze można również odwiedzić salę, Epigraficzne, które działają w uzupełnieniu do wspaniałych napisów rzymskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, a także dwa nowe cenne eksponaty: Głowa nimfy w epoce Hadriana znaleźć w pobliżu Terme Taurine, a owsianka z popiersie kobiet w litego brązu wieku powieści, Znalezione w połowie-800 w porcie, Z następnie principe D ' Ardia do Muzeum Narodowego. Na parterze muzeum, w gablotach ballatoio, można podziwiać wybór ceramiki, brązu wraz z kilkoma przykładami buccheri z głównych osad na terytorium: Castellina del Marangone z etruskimi nekropoliami (Marangone i Volpelle) i Aquae Tauri z etruską nekropolią Pisciarelli. W szczególności kieliszek ozdobiony wrażeniem (VII wiek p. n. e.), wspaniały balsamarium z kobiecą postacią klęczącą przed drugim (egipska inspiracja i pochodzenie, VI wiek p. n. e.) oraz niektóre ceramiczne wazony z czarną farbą (IV wiek p. n. e.). Nie przegap też metalowych znalezisk z brązowym pierścieniem i złotym kolczykiem o subtelnym wyrafinowaniu. W sali poniżej, w oryginalnej inscenizacji z 1970 roku zaprojektowanej przez architekta Minissi, znajdują się eksponaty z etruskiego Sanktuarium Punta della Gadiera i ważnej wioski Luni na mignon, z ceramiką Kultury apenińskiej i rzadką ceramiką mykeńską. W pozostałych gablotach znajduje się szereg cennych przedmiotów ze zbiorów Muzeum, eksponowanych według kryterium chronologicznego obejmującego cały cykl Kultury Etruskiej. Zamykają ekspozycję materiały z Term Taurine i nekropolii protovilloviano De La Pozza (Allumiere).