Narodowe Muzeum Archeologiczne w Neapolu jest jednym z najważniejszych muzeów we Włoszech (i być może w Europie) i zachowuje nieocenione dziedzictwo starożytnych dzieł sztuki i artefaktów archeologicznych. Ale ta wielka instytucja "ukrywa" funkcję, o której niewiele osób wie, a która jeszcze kilka lat temu była tajna, cenzurowana. Jest to tajny gabinet, część muzeum poświęcona wyłącznie sztuce erotycznej i eksponatom seksualnym. Bardzo, bardzo wyraźnie, tak bardzo, że istnieje zakaz dostępu do dzieci poniżej 14 roku życia bez opieki. Historia tajnego gabinetu jest równie interesująca, jak prace, które przedstawia, ponieważ podtekst mówi o cenzurze i ewolucji poczucia skromności: tam, gdzie starożytni przedstawiali seks w naturalny sposób, nasi quasi-współcześni widzieli rozpustę, nieprzyzwoitość i grzech. W rzeczywistości wiele posągów, obrazów, mozaik, fresków, przedmiotów powszechnego użytku, które na przestrzeni wieków reprezentowały Seks, erotyzm, narządy płciowe. Czasami realistyczne sceny, Inne Jazda między mitem i legendą. W Neapolu zebrano ponad 250 prac, ale są one wystawiane dopiero od 2000 roku. Wystawa prezentuje szerokie spojrzenie na seksualność zgodnie z koncepcją starożytnych, interpretowanych w aspektach mitycznych-religijnych, kulturowych, magicznych, handlowych, pogrzebowych, a nawet karykaturalnych.
Tajny gabinet to nazwa, którą Bourbon zaprojektował, aby zebrać liczne prace na tle seksualnym, które znaleziono w wykopaliskach Pompei i Herkulanum. Z biegiem lat kolekcja powiększyła się, i to dlatego, że przedmiotem ograniczeń (mogli podziwiać tylko" wybrani " ludzie), podczas ruchów rewolucyjnych 1848 stał się symbolem swobód obywatelskich, inteligencji, ekspresji. Ale władze zawsze sprzeciwiały się publicznemu ujawnieniu tych dzieł, które uważano za nieprzyzwoite, do tego stopnia, że kilkakrotnie groziły ich zniszczeniem. Na szczęście tak się nie stało, nawet jeśli w celu 'ochrony reputacji Royal House (Muzeum było własnością Bourbon) prace w pytaniu są przypisane do niektórych salach zamknięte definitywnie z triple key. W tym tajnym gabinecie znalazło się nawet kilka posągów nagich, w tym kilka Wenus.
Podbój garibaldii ponownie otworzył Sale, ale za panowania Włoch powróciła cenzura, która stała się jeszcze bardziej zaciekła w czasach faszystowskich (dostęp do niej wymagał zezwolenia ministerialnego). W okresie powojennym gabinet nie miał lepszego życia, dopiero od lat 70. zaczął ponownie oceniać ideę regulacji dostępu do sekcji, otwierając ją ponownie – ale wciąż tylko poprzez prośby i pozwolenia. Jak wspomniano, dopiero w 2000 r.kolekcja była widoczna dla publiczności dzięki nowej konfiguracji, która obejmowała sale 62 i 65 Muzeum Archeologicznego.
