Dziś uważany jest za arcydzieło Vaubana. Jego architektura jest unikalna w Europie, a Cytadela jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jego plac defiladowy, czyste linie, 48 kwater tworzących doskonały ośmiobok i Fortyfikacje bastionowe sprawiają, że jest wyjątkowy w swoim rodzaju. Prace nad ufortyfikowanym miastem rozpoczęły się w 1698 roku, według planów Vaubana, inżyniera wojskowego w służbie Ludwika XIV. Vauban zmarł w 1707 roku, a to ostatnie dzieło zostało ukończone przez Louisa de Cormontaigne.Układ miasta był "miastem idealnym", jak było popularne w tym czasie, z regularnym kwadratowym układem ulic wewnątrz ośmiobocznej fortyfikacji.Hojna przestrzeń została przeznaczona na centralny plac w czterech blokach pośrodku, flankowany przez imponujący kościół. Poszczególne bloki były oferowane do prywatnej zabudowy, albo jako zamożne domy w prywatnych ogrodach, albo jako nieruchomości na wynajem komercyjny. Prostsze mieszkania zapewniano w długich kamienicach, budowanych wewnątrz każdej ściany osłonowej, co miało również wpływ na osłonięcie lepszych domów przed ryzykiem ostrzału armatniego. Dostęp zapewniały Duże bramy w głównych czterech ścianach kurtynowych.
Fortyfikacje są ostatnim dziełem Vaubana i kulminacją jego "trzeciego systemu". Istnieją dwie linie obrony, wewnętrzne enceinte de sûreté, MUR bastionowy wokół miasta i zewnętrzne enceinte de combat, system koncentrycznych prac ziemnych w kształcie gwiazdy. MUR kurtynowy był w dużej mierze ośmiokątny, z każdą flanką rozdzieloną mniej więcej na trzy, a zewnętrzny bastion wystający lekko, tak aby flankować środek murów. Każdy z narożników miał wzniesioną na zewnątrz pięcioboczną wieżę bastionową, najwyższe punkty systemu. Zewnętrzne prace ziemne były głębokie i zajmowały większy obszar niż samo miasto. Mury wewnętrzne były otoczone przez tenailles przed środkami murów kurtynowych i kontrataki przed bastionami. Przed środkiem każdej ściany kurtyny znajdował się Duży czworoboczny Rawelin, te przed bramami również były zwieńczone reduitem z tyłu. Poza tymi wszystkimi pracami ziemnymi była zakryta droga.
Miasto doznało zniszczeń w czasie ii Wojny Światowej, ale nadal stanowi bardzo wyraźny przykład najnowszych prac fortyfikacyjnych z początku XVIII wieku.
