Ngome ya Aragonese ya Baia - Bacoli

Ngome ya Aragonese ilijengwa mwishoni mwa karne ya 15 na Alfonso wa Aragon ili kulinda ghuba ya Pozzuoli kutokana na uvamizi wa Wamoor, kama sehemu ya mpango mkubwa wa ujenzi wa mifumo ya ngome iliyofanywa kote kusini mwa Italia, kwa lengo la kuanzisha ulinzi dhidi ya uvamizi wa mara kwa mara wa Saracen, na dhidi ya uadui mkali wa watawala wa ndani, ambao mara nyingi waliungana ili kupindua eneo la kifalme. Mpango wa kina wa uimarishaji wa mfumo wa ulinzi ulibuniwa kama mfululizo ulioelezwa wa ngome zilizounganishwa kikaboni; kwa hiyo ngome zilijengwa hasa kando ya pwani (huko Gaeta, Mondragone, Ischia, Baia na Pozzuoli), ili kuzuia kutua kwa meli za adui. Hakika, mwanahistoria Riccardo Filangieri anaripoti kwamba mfalme, akipata ushauri wa mbunifu Francesco di Giorgio Martini, alikuwa na ngome iliyojengwa huko Baia, kutetea ghuba kubwa linalotoka Miseno hadi Nisida. Leo hakuna athari za usanifu wa asili wa ngome hiyo, kwani ilijengwa katika enzi ya Aragonese na kisha kubadilishwa kwa kiasi kikubwa katika miongo iliyofuata ya ufalme wa Uhispania kufuatia uvumbuzi ulioletwa katika mbinu za kijeshi. Kukamilika kwa kazi ya kuimarisha jengo, iliyoachwa kuingiliwa na Aragonese, ilifanywa baadaye na makamu Pedro Alvarez de Toledo, wakati ngome iliharibiwa mwaka wa 1538 na mlipuko wa Monte Nuovo, tukio ambalo lilihitaji marejesho makubwa ambayo, pamoja na zile zinazotakwa na Don Pedro, zilisababisha upotevu wa uhakika wa mwonekano wa awali wa usanifu wa jengo hilo. Hii imehifadhiwa, hata hivyo, inawakilishwa katika mchoro wa mbao wa 1539, ambao tunaweza kuona hifadhi ya juu sana iliyo na mpango wa quadrangular, iliyozungukwa na ukuta wa pazia kwa upande wake kuimarishwa na minara ya kona vile vile iliyounganishwa, na msingi wa scarp na mpango wa mraba. Kiumbe kipya cha jengo kilipanuliwa kwa kiasi kikubwa kuelekea kusini, kikiwa kimejengwa kwa kuta zenye nguvu, zikiegemea moja kwa moja kwenye ukingo wa miamba ya tufaceous, ambayo ilifanya ionekane bado inabakia leo. Mpango wa sasa wa ngome umeinuliwa na hukua sambamba na mteremko wa mashariki wa promontory. Upande wa kaskazini-magharibi, katika nafasi ya juu, ni mnara unaoitwa Torre Tenaglia, kutokana na umbo la ngome iliyowekwa kwenye msingi wake; katika pembe tofauti, kuelekea kusini, kuna ngome zingine mbili, ambazo zile iliyoko kusini-mashariki iliruhusu kudhibiti ufikiaji wa bahari, wakati ile ya kusini-magharibi ilihakikisha ulinzi wa mlango kutoka kwa bahari. ardhi, ambayo ilifanyika kupitia ngazi ya vilima inayoelekea kwenye daraja la kwanza. Kwa upande wa magharibi, ulinzi pia ulihakikishwa na bunduki zilizoko kando ya eneo la crenellated na kwa ukuta wa mara mbili na ramparts. Sehemu ya asili ya makazi ya ngome (ya kiume au ya donjon) badala yake ilipatikana katika sehemu ya juu kabisa ya jumba hilo, karibu na Mnara wa Tenaglia, na njia iliyoiongoza ililindwa na madaraja mengine matatu. Mnamo 1575, Benvenuto Tortorelli alipendekeza ujenzi wa ukuta upande wa bahari baada ya kubaini sehemu dhaifu katika ulinzi wa ngome. Karibu karne moja baadaye, mnamo 1670, mhandisi wa Korti ya Kifalme, Francesco Antonio Picchiatti, alionyesha kazi za haraka za matengenezo, kutia ndani urejesho wa ukuta wa ngome ya Wanawake na ukuta wa kubaki wa ile iliyo hapo juu, inayoitwa Standard. Katika karne ya kumi na nane ngome hiyo iliathiriwa na matukio mengi, ambayo yalichangia uharibifu wake: kwa miaka thelathini ilikuwa inachukuliwa na askari wa Austria; kisha ikapitia kuzingirwa mpya katika kipindi kifupi cha Jamhuri ya Neapolitan na kukaliwa kwa muda mfupi zaidi na askari wa Ufaransa wa Giuseppe Bonaparte. Baada ya ushindi wa Bourbon, kwa hiyo, ngome ya baharini iliimarishwa na robo mpya za askari zilijengwa. Mnamo 1887, ngome ya kijeshi ya ngome hiyo hatimaye iliacha kazi yake ya uimarishaji uliowekwa kulinda pwani ya Phlegraean, ili kuanzia kipindi hicho hatua ya kupungua polepole ilianza, na uhamisho unaoendelea wa mali kutoka kwa utawala mmoja hadi mwingine. Wakati wa Vita vya Kwanza vya Kidunia, ngome hiyo ilitumika kama mfungwa wa kizuizini cha vita, kwa hivyo kuta ndefu zilijengwa kwenye mtaro wa Mnara wa Tenaglia ili kuunda kingo. Mnamo mwaka wa 1926, Kamishna Mkuu wa Mkoa na Manispaa ya Naples walipata kutoka kwa Mali ya Serikali kwamba ngome hiyo ingetumika kama makao ya taasisi kubwa ya watoto yatima wa vita, ili katika kipindi cha miaka mitatu kazi mashuhuri zilifanyika. kwa kiasi kikubwa kulibadilisha jengo, kubadilisha na wakati mwingine kufuta athari za majengo yaliyojengwa katika karne zilizopita. Mnamo 1975, ngome hiyo pia iliacha kazi yake kama kituo cha watoto yatima na mali hiyo ikarudi kwa Jimbo, ambayo mnamo 1984 ilipanga kuikabidhi kwa Msimamizi wa Akiolojia wa wakati huo wa majimbo ya Naples na Caserta, ambayo ilikuwa imependekeza mahali pake kama jumba la kumbukumbu la akiolojia lililowekwa wakfu. kwenye eneo la Phlegrean. Hatimaye, tangu 1993 imekuwa makao ya Makumbusho ya Akiolojia ya Campi Flegrei, ambayo ina sehemu sita za topografia kwa mtiririko huo zilizotolewa kwa Cuma, Puteoli, Rione Terra, Liternum, Baia na Misenum, iliyogawanywa katika vyumba vya makumbusho hamsini na sita.