Ta historyczna fontanna 15 znajduje się na placu Sultanahmet naprzeciwko grobowca sułtana Ahmeta I. Była ona prezentem dla sułtana i miasta od niemieckiego cesarza Wilhelma II. Wykonana w Niemczech, w stylu neobizantyjskim i ozdobiona wewnątrz złotą mozaiką została wzniesiona w Stambule w 1901 roku. Niemiecka Fontanna została poświęcona cesarzowi Wilhelmowi II w 1898 roku podczas drugiej z jego trzech wizyt w Turcji. Projekt fontanny został naszkicowany przez specjalnego doradcę cesarza, architekta Spitta; budowę nadzorował architekt Schoele. Nad projektem pracowali również niemiecki architekt Carlitzik i włoski architekt Joseph Antony.
Najpierw przygotowano teren Hipodromu, sadząc na placu drzewa. Później ustawiono na fundamencie fontannę, która została zbudowana w Niemczech i przewieziona do Stambułu. Fontanna była wspaniałym dziełem z marmuru i cennych kamieni. Budowę rozpoczęto w 1899 roku, a wzniesienie zaplanowano na 1 września 1900 roku, w 25 rocznicę wstąpienia na tron sułtana Abdulhamita. Jednak nie była ona gotowa w tym terminie, zamiast tego wspaniała ceremonia otwarcia odbyła się w dniu urodzin Kaisera Wilhelma, 27 stycznia 1901 roku.
Niemiecka fontanna nie przypomina ani europejskich fontann z posągami, ani fontann osmańskich. Jest osadzona na wysokiej podstawie i ma kształt ośmiokąta. Nad zbiornikiem wodnym znajduje się kopuła podtrzymywana przez osiem kolumn. Na każdym z "Pantiflere" łuków łączących kolumny znajduje się medalion.
Wewnątrz czterech z tych medalionów na zielonym tle znajduje się podpis Abdulhamita (TUGRA); wewnątrz pozostałych czterech na pruskim niebieskim tle znajduje się symbol Wilhelma II, litera "W" z cyfrą "II" pod nią. Fontannę przykrywa okazała kopuła wsparta na ciemnozielonych kolumnach. Znajduje się tam brązowy napis w języku niemieckim, który mówi: "Kaiser Wilhelm II kazał poświęcić tę fontannę jesienią 1898 roku w podzięce dla Jego Wysokości Abdulhamita II". Znajduje się tam również napis w języku osmańskim, który jest paragrafem Ahmeta Muhtara Paszy, który pracował w osmańskim Ministerstwie Wojny i był również poetą. Napisany został pismem arabskim przez Izzeta Efendiego.
