Nikitniki'deki Kutsal Yaşam Veren Üçlü Kilisesi

Nikitniki'deki Kutsal Yaşam Veren Üçlü Kilisesi (Varvarka'daki Tanrı'nın Annesi'nin Gürcü Simgesi Kilisesi), 17.yüzyılın ortasındaki Rus (Muskovit) uzorochye'nin harika bir örneğidir.1654'ten bu yana tapınağın ana tapınağı, başkentin bir vebadan (veba salgını) kurtuluşu onuruna yapılan, Tanrı'nın Annesi'nin Gürcü simgesinin bir kopyasıdır (kopyası). Bu nedenle günlük yaşamdaki tapınağa Gürcü Tanrı'nın Annesi Kilisesi adı verildi. Gürcü Tanrı'nın Annesi'nin bodrumunda bu etkinliğin 250. yıldönümüne özel bir şapel adanmıştır. Buradan Nikitnikov Lane'in eski adı geldi - 1926'da şimdiki adıyla değiştirilen "Gruzinsky". Efsaneye göre, simge Gürcü kökenlidir ve 1622'de Şah Abbas tarafından ülkenin fethi sırasında İran'a götürülmüştür. Bir Pers tüccarı, daha sonra iş için İran'da bulunan tüccar Yegor Lytkin'in katibi Stefan Lazarev'e teklif etti. Stephen, 1625'te Tanrı'nın Annesi'nin mucizevi görüntüsünü memnuniyetle satın aldı ve bir süre sakladı. Şu anda, bir gece rüyasında Yaroslavl tüccarı Yegor Lytkin bu simgeyi gördü ve katibi Lazarev ile birlikte olduğu ortaya çıktı ve aynı zamanda Gürcü simgesini 1603'te Arkhangelsk piskoposluğundaki Pinega'da kurulan Krasnogorsk manastırı'na gönderme emri aldı. Lytkin bu vahyi bir süre unuttu. Fakat Stephen 1629'da anavatanına döndüğünde ve ona simgeyi gösterdiğinde, tüccar vizyonu hemen hatırladı. Hemen Gürcü simgesiyle Dvina şapellerine Karadağ manastırına gitti ve burada daha önce gördüğü alameti yerine getirdi. Karadağ manastırı, Kara Dağ olarak bilinen yoğun ormanlarla çevrili dağlık, kasvetli görünümlü bir alan üzerine inşa edildiği için seçildi. Bu manastır ancak daha sonra "Krasnogorsk Manastırı" adını aldı. Krasnogorsk Manastırı'ndaki simgenin ortaya çıkmasından sonra, ona çok sayıda mucize atfedildi. 1654'te Gürcü simgesi yenileme ve yeni bir ortam yaratmak için Moskova'ya getirildi. Bu yıl şehirde bir veba salgını vardı ve getirilen imge ile bir takım şifalar ilişkilendirildi. Bu yüzden, oğlunun iyileşmesi için şükranla, gümüşçü Gabriel Evdokimov, Simon Ushakov'un fırçasına atfedilen Nikitniki'deki Kutsal Üçlü Kilisesi için Gürcü simgesinin bir kopyasını emretti. 1658'deki mucizelerin raporları nedeniyle, Çar Alexei Mihayloviç ve Patrik Nikon'un kararnamesiyle, simge manastırda göründüğü gün olan 22 Ağustos'ta kutlandı. 1698'de, Gürcü ikonunu her yıl Arkhangelsk'e getirme emri verilen bir kararname "kentin ve Mesih'i seven ulusların kutsanması uğruna, Tanrı'nın ve Tanrı'nın Annesi'nin merhametini talep etti."Arkhangelsk'e ek olarak, görüntü Vologda, Veliky Ustyug, Pereslavl-Zalessky, Moskova ve Sibirya'da giyildi. 1707'de, Cephane Odasının bir izografı olan Kirill Ulanov, Gürcü simgesinin kesin bir ölçüm listesini yaptı (renkli fotoğraf). Alt kenarında bir yazıt var: Tanrı'nın bu kutsal Annesi, Gürcüce adı verilen Karadağ Manastırında olduğu gibi bir ölçü ve bir taslak ile yazılmıştır. "Simge 4 kalıntı içeriyor. Bazıları mucizevi olarak kabul edilen simgeden başka kopyalar da yapıldı. 1920-1922'de, Krasnogorsk Manastırı'nın kapanmasından sonra, simge kaybolur ve daha sonra 1946'da manastırın açılmasından sonra yeniden ortaya çıkar. 1946'da Arkhangelsk Piskoposu Leonty (Smirnov), Moskova Patrikhanesi'ne Gürcü simgesinin Arkhangelsk'teki haç alayına katıldığını bildirdi. Bundan sonra, simgenin kaderi bilinmemektedir. Simge Hodegetria türüne aittir ve Perivepte sürümüne yakındır. Gürcü simgesinin ikonografisi, 10-16. yüzyılların diğer Gürcü simge resim anıtları arasında analoglara sahiptir ve özellikle Kakheti'de yaygındı. Meryem Ana, sol elinde oturan Bebek Mesih'e doğru hafifçe döndürülmüş ve eğilmiş olarak tasvir edilmiştir. İsa'nın başı biraz geriye atılır, sol elinde bir parşömen bulunur ve sağı bir nimet hareketi ile katlanır. İsa Mesih'in imgesinin bir özelliği, çıplak taban dışa doğru çevrilmiş sağ bacağıdır.