Nola

Nola'nın NUV-LA, yeni şehir adıyla kuruluşu, bugün Nola Piskoposluk Semineri'nde korunan, Oska dilinde yazılmış kireçtaşından bir taş olan Cippus Abellanus'un da kanıtladığı gibi, Oskalılar tarafından M.Ö. 6.-5. yüzyıla kadar uzanıyor olmalıdır.Yeni sıfatı, bugünkü kentin yakınlarındaki kuzeydoğu tepesinin yamaçlarına inşa edilen ve belki de doğal afetlerle yıkılan eski kent HYRIA'dan ayırt etmek için kullanılmış olabilir.Topraklarındaki arkeolojik buluntular, Nola'nın Etrüsk ve Yunan medeniyetlerinin yararlı etkisi altında kalmış olabileceğini kanıtlamaktadır.Şehir öyle bir zenginlik ve lüks seviyesine ulaştı ki, Sannio'da yaşayan savaşçı bir halk olan Samnitlerin dikkatini çekti.Romalılar Campania'nın zengin ve verimli topraklarını ele geçirmek için Samnitlere savaş ilan ettiklerinde, Nola'nın tarihi Roma'nınkiyle iç içe geçmiş, rekabet ve dostluk olayları birbirini izlemiştir: Nolalıların ikinci Samnit savaşında şehri savunurken gösterdikleri cesaret ve yiğitlik nedeniyle Romalılar şehri Municipium'a yükseltmiştir; Kartaca savaşları sırasında Roma'ya çok sadık kalmış, ancak daha sonra özerkliğinin azaldığını görerek Roma'ya karşı İtalyan isyanına katılmış ve on yıl süren direnişin ardından MÖ 80 yılında Sannio tarafından fethedilmiştir.M.Ö. 80 yılında, burada gazilerinden oluşan bir koloni kuran Sulla tarafından fethedilmiştir.Res publica Nolanorum'a son veren yıkıcı bir köle savaşından sonra, Nola ancak Augustus ile servetini geri kazandı ve Nolana Colonia Felix Augusta oldu.Augustus'un M.Ö. 14 yılında Nola'da gerçekleşen ölümünden sonra, kent için yavaş bir gerileme başladı: aktif bir trafik ve ticaret merkezi iken, ağırlıklı olarak bir tarım kasabası haline geldi.Barbar istilaları şehrin durumunu daha da kötüleştirmekten başka bir işe yaramadı: 410 yılında Alaric'in Gotları tarafından yağmalandı ve diğerleri arasında Nola piskoposu Aziz Paulinus esir alındı; 455 yılında Vandallar ve 594 yılında Lombardlar tarafından harap edildi. Normanlar tarafından işgal edildikten sonra İki Sicilya Krallığı'na dahil edilmiştir.1200'lerin başında Nola, Swabia'lı Frederick II yönetimindeki Napoli ile ittifak kurdu. Swabialılar ve Angevinler arasındaki savaşlara karışan Nola ve toprakları, 1269 yılında Anjou'lu Charles tarafından Nola Kontu unvanı verilen Guido di Monfort'a feud olarak verildi.Guido 1290'da varis bırakmadan ölünce kontluk damadı Romano Orsini'ye geçti ve onunla birlikte Orsini Senyörlüğü başladı. Nola eski ihtişamına geri döndü.Orsini'den sonra, Cateau Cambresis Antlaşması ile Nola İspanyolların eline geçti ve İspanyollar şehri özgürlüğünden mahrum bıraksalar da kültürel açıdan yeniden doğuşunu desteklediler; bu dönemde yaşamış olan Ambrogio Leone ve Giordano Bruno'yu düşünmek yeterli olacaktır.Masaniello'nun isyanı sırasında İspanyollara sadık kalan Nola, 1700 yılında Bourbonlu Charles döneminde Piskopos Troiano Caracciolo del Sole, yeni Piskoposluk Ruhban Okulu'nu kurarak kentte aydınlanma çalışmalarını başlatana kadar ciddi bir ekonomik ve kültürel gerileme yaşadı.1820'de Nola'da Carbonari ayaklanmaları başladı: Teğmenler Morelli ve Silvati ile Nolalı rahip Minichini, İki Sicilya Krallığı Kralı I. Ferdinand'dan Anayasa talep etmek üzere isyancılara önderlik etti.Şehrin sivil canlılığı daha sonra, 1943'te faşist baskıya karşı direnişle de kendini gösterdi.Dünya Savaşı'ndan sonra askeri işlevini yitiren Nola, kendisini önemli bir ticari ve ekonomik merkez olarak kabul ettirmeye çalışmıştır. Nola'nın ünlü vatandaşları arasında özgür düşüncenin yılmaz savunucusu, Engizisyon tarafından mahkum edilen ve 1600 yılında Roma'da diri diri yakılan filozof Giordano Bruno ve her yıl Haziran ayında onuruna Festa dei Gigli kutlanan Nola piskoposu, şair ve aziz Pontius Meropius Paulinus, şehrin dini, folklorik, antropolojik ve kültürel gelenekleri açısından önemlidir.