Top of the World
Cluniac rahipleri tarafından 1050 yılından önce kurulan manastır, şehre giden önemli bir Roma kavşağında yer almakta ve Roma'ya seyahat eden hacılar için bir konaklama ve dinlenme yeri olarak hizmet vermekteydi. Yakın zamanda yapılan bir arkeolojik kazıda, manastırın kilise avlusunun önünde bir Roma duvarının izleri ve bir Longobard kulübesinin kalıntıları bulunmuştur.1446 yılında ilkel manastır, bölgedeki inancı pekiştirmek ve bölge üzerinde daha güçlü bir etkiye sahip olmak amacıyla Monte Oliveto Maggiore (Siena) Benedikten Olivetan Tarikatı'na devredilmiştir. Keşişler hemen ilk iki manastırın inşasına, kilisenin genişletilmesine başladılar ve aynı zamanda kendilerini manastırın sahip olduğu çevredeki toprakların ıslahına adadılar ve sanatsal açıdan da büyük bir tanıklık bırakan çok verimli çiftlikler kurdular. Rodengo Saiano Olivetan Manastırı16. yüzyıldan 17. yüzyıla kadar, en büyük Brescialı sanatçılar, eski Benedikten geleneklerine uygun olarak manastırda çalışmışlardır; Foppa, Romanino, Moretto, Gambara ve Cossali'nin eserleri kayda değerdir, daha sonraki dönemlerde ise Kremask ressam Barbelli ve Milanolu ressamlar Sassi, Castellini ve Lecchi burada çalışmışlardır ve eserlerinin çoğu kilisenin içinde görülebilir. Seramik (ana dehliz), ahşap (kilisede korunan 1480 tarihli kakma koro), mermer (tarikatın armaları ve amblemleri) ile anıtsal ve mimari eserlerdeki değerli çalışmalar manastır kompleksini ildeki en önemli dini yapı haline getirmektedir.Napolyon'un gelişiyle manastır terk edilerek bir çiftlik haline gelmiş ve yavaş yavaş gerilemeye başlamıştır. Brescialı Papa Paul VI'nın müdahalesi sayesinde, hem yerel hem de il genelindeki halk tarafından talep edilen Olivetan rahipleri 1969'da geri döndü. O zamandan beri, Brescia Anıtlar Müfettişliği ve çok sayıda derneğin desteğiyle kendilerini kompleksin hem mimari hem de dini açıdan kurtarılmasına adadılar.Manastır temel olarak, birinin kenarında Aziz Nikolaos Kilisesi'nin yer aldığı üç dehlizden oluşan merkezi bir gövde ve tüm kompleksi çevreleyen bir dizi rustik kulübeden oluşmaktadır; eski anıtsal girişin önünde çitlerle çevrili geniş bir brolo bulunmaktadır.Kutsal alanda Romanino'nun görkemli freskleri ("Aziz Benedict ve Aziz Nicholas ile Madonna" ve "İsa ve Kuyudaki Samiriyeli Kadın") hayranlıkla izlenebilirken, tonoz tamamen 17. yüzyıl fresklerinden oluşan bir döngü ile kaplıdır ve on bir lunette Aziz Benedict'in hayatından bölümler içermektedir.Pietro da Marone'nin resimlerinin yer aldığı ve iki keşişin mermer mezarlarının bulunduğu bölüm evi çok ilginçtir. Yakın zamanda restore edilen yemekhanede Lattanzio Gambara'nın 1570 tarihli Kıyamet ve Eski Ahit'ten bölümler konulu freskleri bulunmaktadır.Yemekhane 1600'lerde yükseltilmiştir, bu nedenle arka duvarda korunan Foppa'nın "Çarmıha Gerilme" tablosu dışında eski resimler kaybolmuştur; T. Sardini ve G. Cossali'nin 17. yüzyıl süslemeleri açıkça görülebilmektedir.Misafir yemekhanesinde, orijinal freskleri Pinacoteca di Brescia'ya taşınmış olan Romanino'nun iki önemli 'Akşam Yemeği'nin kopyaları görülebilirken, Brescialı ressamın bir 'Madonna', alışılmadık bir 'Piattiera' ve Tarikat'ın armalarını tasvir eden freskleri iyi korunmuştur.
