Olumo Rock

Skała Olumo, która wznosi się majestatycznie nad miastem Abeokuta w stanie Ogun, jest prawdopodobne, że spotkałeś przewodników skalnych, którzy opowiedzieli ci historię i mity o skale Olumo.Według historii, masywny budynek przyrody, który został nazwany "Olumo" - co oznacza "Bóg to uformował", był bezpieczną przystanią dla Egba indigenesa w czasie wojny w XIX wieku. Skała doskonale ukryła ludzi tak, że wrogowie - wojownicy z Dahomeju (obecnie dzisiejsza Republika Beninu), nigdy nie zdołali ich zlokalizować. Przez długi czas mieszkali w granicach skały, byli w stanie uprawiać, karmić i schronić się. Było nawet odkrycie wody, która kapała w skale, która była uważana za wysoce leczniczą. Niektórzy w końcu postrzegali skałę jako bóstwo, które chroniło lud Egba do dziś. Gdzieś na środku podstawy skały jest sanktuarium, gdzie kapłani przybyli, aby uczcić bóstwo skały. Jednak w tym wszystkim jedynym aspektem Olumo Rock, który do dzisiaj wciąż mnie zdumiewa, jest mit o wężu, który zamienił się w kamień.

Słyszałem tę historię wiele razy od moich młodszych lat, ale chciałem ją potwierdzić. Według tego, co słyszałem, wąż w jakiś sposób wczołgał się na skałę, która była w pewnym sensie tabu lub obrazą dla takiego zwierzęcia i tak bóstwo skały w gniewie zamieniło węża w kamień. Inna wersja mówi, że był to potężny wróg indigenów, który zamienił się w węża i wspiął się na skałę z nadzieją odkrycia, gdzie ukrywali się ludzie. Bóstwo skalne w obronie ludu uderzyło następnie węża oświetleniem, a wąż zamienił się w kamień.Odwiedzając skałę Olumo zapytałem o węża i pokazano mi, gdzie on jest. Położył sztywno na szczycie okrągłą skałę w oczywistej próbie ślizgania się po powierzchni skalnej. Z daleka wyglądał on jak jakiś gruby korzeń drzewa wystający jednak przy bliższym spojrzeniu zauważyłem, że faktycznie był to wąż z częściowo otwartymi ustami. Część ust wydawała się złamana prawdopodobnie z powodu długiego czasu ekspozycji. Przewodnicy nie byli w stanie opowiedzieć realnej historii o wężu. Później dowiedziałem się, że skała miała kilka starszych osób, które były strażnikami skały, ale z czasem odeszły. Jedna z nich nadal miała jej grób pod skałą, a jej dom stał naprzeciwko grobu. Strażnicy byli tymi, którzy poznali prawdziwą historię kryjącą się za wężem. Ale obawiam się, że ta historia mogła zostać utracona w czasie, gdy to pokolenie przechodziło dalej i nie pozostawiało wiele młodszemu pokoleniu do zrozumienia. Kwestionowałem wiarygodność tego zjawiska. Jeśli to był tylko martwy wąż, powinien się całkowicie rozłożyć, ale tak nie było. Trudno było również powiedzieć, że jest to rzeźba ze względu na jej położenie; trudno byłoby, jeśli nie niemożliwe, wyrzeźbić go w sposób, w jaki pojawił się na skale. Był jednak sztywny i nosił ten sam szary kolor co skała. Dalej w dół formacji skalnej znajdowała się rzeźba wykonana przez lokalnych artystów, która była zupełnie inna od tego, jak wyglądał wąż. Teren był poza granicami, w przeciwnym razie przesunąłbym się bliżej, aby bardzo dobrze zbadać. Mogłem tylko zrobić zdjęcie telefonem.

Zagadka mnie zaintrygowała. Zastanawiałem się, czy natura może zamienić żywą istotę w kamień. Nadal nie jestem pewien. Szukałem w Internecie, pragnąc znaleźć jakieś historie kryjące się za tym mitem, ale nic nie znalazłem.

I tak tajemnica kamiennego węża pozostaje wisząca…

(z thekushchronicles.blogspot)