Top of the World
Er is iets onweerstaanbaar betoverends aan Ysternia, een dorp dat de essentie van tijd, schoonheid en natuur in één lijkt te hebben gevangen. Toen we over de kronkelende wegen reden, de Meltemi winden van Tinos zachtjes onze gezichten streelden door de open ramen, wisten we dat we op weg waren naar iets speciaals. De plaatselijke bevolking had ons verteld dat de zonsondergang hier zo adembenemend was, en we stonden te popelen om dit natuurspektakel mee te maken.
Gelegen op de hellingen van de Meroviglia heuvel, begroette Ysternia ons als een amfitheater met uitzicht op de Egeïsche Zee, met zijn witte structuren die zachtjes opgloeiden in het late namiddaglicht. We parkeerden en stapten uit, ademden diep de lucht in die rijk was aan geuren van distel en tijm. De met marmer beklede paden van het dorp nodigden ons uit om binnen te komen, alsof ze verhalen fluisterden over een groots verleden toen Ysternia een bloeiend centrum van kunst en rijkdom was, gevoed door de overvloedige marmergroeven.
Het dorp is meer dan alleen een schilderachtige omgeving; het is een levend museum van fijn vakmanschap in marmer. Ysternia is de geboorteplaats van enkele van de beroemdste beeldhouwers van Tinos, zoals de Malakates broers en George Vitalis, wiens erfenis is geëtst in de steen waarop het dorp is gebouwd. Terwijl we door de smalle steegjes liepen, leek het marmer onder de voeten en boven ons tot leven te komen, elk stuk een hoofdstuk in een lang, zich ontvouwend verhaal van vaardigheid en traditie.
De Cycladische herenhuizen met twee verdiepingen zijn zelf kunstwerken, hun marmeren bovendorpels ingewikkeld gebeeldhouwd met ontwerpen die het verstrijken van de tijd hebben overleefd. Ook de raamkozijnen zijn van gebeeldhouwd marmer, elk een meesterlijke mix van vorm en functie. Smalle straatjes nodigen je uit om verder naar binnen te gaan, hun bogen bieden koele schaduw, terwijl steile straatjes rechtstreeks de diepte van de zee in lijken te tuimelen.
En dan zijn er nog de binnenplaatsen - oases van kleur barstensvol bougainville en geraniums, elk met een panoramisch uitzicht dat reikt tot Syros en, op een heldere dag, zelfs verder naar andere Cycladische eilanden aan de horizon.
Toen de zon aan haar afdaling begon en een violette tint over het kalme water van de Egeïsche Zee wierp, beseften we waarom de zonsondergang van Ysternia wordt geprezen als een niet te missen spektakel. Het was alsof de zon zelf dit perfecte amfitheater uitkoos om haar laatste buiging van de dag te maken, ons in verwondering achterlatend en dankbaar voor de sereniteit die deze prachtige hoek van Tinos bood. De ervaring was een harmonieuze mix van natuurlijke schoonheid en menselijke kunstzinnigheid, een moment zwevend tussen het verleden en het heden, een herinnering geëtst, net als Ysternia zelf, in zowel hart als steen.
