Najstarszy klasztor w Styrii, benedyktyńskie opactwo Admont zawiera największą bibliotekę klasztorną na świecie, a także długoletnią kolekcję naukową. Jest znany z barokowej architektury, sztuki i rękopisów. Położenie opactwa na granicy górskiego Parku Narodowego Gesäuse ma niezwykłe piękno krajobrazowe.
Opactwo Admont, poświęcone św. Blaise ' owi, zostało założone w 1074 roku przez arcybiskupa Gebharda z Salzburga i zasiedlone przez mnichów z opactwa św. Piotra w Salzburgu. Klasztor prosperował w średniowieczu i posiadał produktywne skryptorium. Opat Engelbert z Admont (1297-1327) był znanym uczonym i autorem wielu dzieł. Wojny z Turkami i Reformacja (opat Valentine został zmuszony do rezygnacji z powodu swoich reformowanych poglądów) spowodowały długi upadek, ale wraz z Kontrreformacją Opactwo ponownie rozkwitło. Oprócz szkoły średniej, która później przeniosła się do Judenburga, istniały wydziały teologii i filozofii. Opat Albert von Muchar był znany jako historyk i wykładał na Uniwersytecie w Grazu.
W XVII i XVIII wieku opactwo osiągnęło wysoki poziom produktywności artystycznej, z dziełami światowej sławy kościelnego hafciarza brata Benno Haana (1631-1720) i rzeźbiarza Josepha Stammela (1695-1765). 27 kwietnia 1865 roku katastrofalny pożar zniszczył prawie cały Klasztor. Podczas gdy archiwa klasztorne spłonęły, biblioteka mogła zostać uratowana. Odbudowa rozpoczęła się w następnym roku, ale nie została ukończona do 1890 roku. Kryzys gospodarczy lat 30. zmusił Opactwo do sprzedania wielu skarbów sztuki, a w okresie rządów Narodowosocjalistycznych klasztor został rozwiązany, a mnisi eksmitowani. Udało im się powrócić w 1946 r., a opactwo jest dziś ponownie kwitnącą Wspólnotą Benedyktyńską.
Obecnie Wspólnota w Admont składa się z ponad 27 mnichów pod przewodnictwem opata Bruno Hubla. Opactwo podlega 27 parafiom, prowadzi szkołę średnią z około 600 uczniami oraz Dom starców we Frauenberg. Jego różne przedsiębiorstwa i przedsiębiorstwa zatrudniają około 500 osób, a także zarządzają muzeami i kolekcjami wyszczególnionymi poniżej.
Architektura
Obecny kościół został zaprojektowany przez architekta Wilhelma Büchera, aby zastąpić poprzedni kościół po pożarze w 1865 roku. Jest inspirowana katedrą w Ratyzbonie i była pierwszą budowlą sakralną w Austrii w stylu neogotyckim. Zawiera romańskie drzwi boczne z XII wieku. Dwie Zachodnie wieże mają 67 metrów wysokości, a na fasadzie znajdują się figury św. Benedykta i św. Scholastyki. Postać patrona kościoła, św. Błażeja, wieńczy szczyt drzwi zachodnich.
Wnętrze składa się z nawy Środkowej i dwóch naw bocznych, z których każda ma pięć kaplic bocznych i sześć ołtarzy. Obraz na ołtarzu Marii Immaculaty autorstwa Martino Altomonte (1657-1745), otoczony jest 15 rzeźbionymi medalionami z tajemnicami różańca autorstwa Józefa Stammela. Oba dzieła sztuki powstały w 1726 roku i przetrwały pożar w 1856 roku.
W bocznej kaplicy znajduje się słynna szopka admonta, również autorstwa Stammela. Można go oglądać od 25 grudnia do 2 lutego. Gotycki krucyfiks pod Łukiem Triumfalnym z 1518 roku jest przypisywany Andreasowi Lacknerowi.
Statua Świętego Blaise ' a stoi na szczycie ołtarza głównego z białego marmuru karraryjskiego. Chór zdobią gobeliny z początku XVIII wieku autorstwa Benno Haana. W kaplicy św. Benedykta znajduje się barokowe Boże Ciało z warsztatu Johanna Meinrada Guggenbichlera.
Biblioteka
Sala biblioteczna, zbudowana w 1776 roku według projektu architekta Josepha Huebera, ma 70 metrów długości, 14 metrów szerokości i 13 Metrów wysokości i jest największą biblioteką klasztorną na świecie. Zawiera około 70 000 woluminów całego majątku klasztoru liczącego około 200 000 woluminów. Sufit składa się z siedmiu kopuł, ozdobionych freskami Bartolomeo Altomonte ukazującymi etapy ludzkiej wiedzy aż do najwyższego punktu boskiego objawienia. Światło jest dostarczane przez 48 okien i jest odbijane przez oryginalną kolorystykę złota i bieli. Architektura i design wyrażają ideały Oświecenia, przeciwko którym uderzająco kontrastują rzeźby Josepha Stammela z "czterech ostatnich rzeczy".
Opactwo posiada ponad 1400 rękopisów, z których najstarszy, pochodzący z opactwa św. Piotra w Salzburgu, był darem założyciela, arcybiskupa Gebharda, i towarzyszył pierwszym mnichom, którzy się tu osiedlili, a także ponad 900 inkunabułów.
Bibliografia: Wikipedia
