Opactwo Morimondo

Opactwo Morimondo-Opactwo Cystersów położone kilka kilometrów od Mediolanu, w mieście Morimondo, przy granicy z terytorium Pawii.Jest to doskonałe miejsce na spokojny dzień na świeżym powietrzu, również otoczony pięknym parkiem. Struktura jest również bardzo wciągająca i stowarzyszenie, które zarządza, organizuje różne działania i ciekawe wycieczki, aby odkryć historię. Klasztor Morimondo, którego nazwa oznacza "umrzeć światu", czyli" żyć zmartwychwstałymi", został założony w 1134 R.W Coronate, miejscu, które wciąż istnieje około kilometra od opactwa, przez mnichów z klasztoru Cystersów Morimonde we Francji. Wraz z opatem Gualcecia (Gualguerius) przybyli Gualtiero, Otton, Algisio, Garnerio, Arnoldo, Heinrich, Frogerio, Piotr, Bertramo, Petrus Niger i inni mnisi, których nazwy nie znamy. W 1136 roku przenieśli się do miejscowości "Campo Falcherio", obecnej miejscowości. Wkrótce Klasztor zyskał na znaczeniu i przyjął liczne powołania ze wszystkich klas społecznych; jeszcze przed budową kościoła mnisi Morimond założyli jeszcze dwie wspólnoty: w 1143 R. Acquafredda (Como) i w 1169 R.Casalvolone (Novara). Wyraźnym i wymownym znakiem bogactwa powołań świadczy kwitnąca działalność scriptorium. Również z rolniczego punktu widzenia nastąpiła znacząca rozbudowa o dużą liczbę Grunge, oratorów i młynów zlokalizowanych na terenie około 3200 hektarów w XIII wieku, z czego dwie trzecie stanowiły pola Orne, a jedna trzecia lasy.W przeciwieństwie do tradycyjnych budynków cysterskich i benedyktynów, Klasztor Morimondo jest zbudowany na czterech poziomach, wyraźnie widocznych od strony wschodniej i zbudowany na wnęce. Jego budowa była kilkakrotnie przerywana z powodu licznych grabieży, jakich doznała Wspólnota klasztorna, najpierw przez wojska niemieckie w 1161, następnie w 1237 przez pawianów. Została ukończona dopiero w 1296 roku. Około 1500 roku zrekonstruowano Klasztor, dokonując przebudowy portalu zakrystii, oraz wykonano fresk "Madonna z Dzieciątkiem", przypisany Luiniemu z 1515 roku i drewnianemu chórowi z 1522 roku.Jednym z aspektów, który odróżnia Die od innych klasztorów cysterskich w Lombardii, jest w rzeczywistości, biorąc pod uwagę obecność czasów w kształcie łuku strzelistego i na podstawie prostokątnego kształtu, które wzmacniają efekt pędu w górę struktury. Kolor cegieł daje poczucie ciepła i gościnności. Na uwagę bardziej dokładne i głębokie odkryć wiele zawirowań asymetryczne: na ostrołukowe okna fasady nie są wyśrodkowane, na kapitelach kolumn nawy centralnej są różne, łuki po prawej stronie są bardziej widoczne w stylu romańskim, ze sklepionymi sufitami, natomiast łuki po lewej stronie są bardziej widoczne Gotyckie, tylko z dwoma sklepieniami krzyżowymi, niższe i żebrowane cegły, i tak dalej.