Opactwo oliwskie św. Mikołaja

Założone przez mnichów Cluniac przed 1050 r., znajdowało się na ważnym rzymskim skrzyżowaniu prowadzącym do miasta i służyło jako miejsce zakwaterowania i odświeżenia dla pielgrzymów podróżujących do Rzymu. Podczas niedawnych wykopalisk archeologicznych, przed cmentarzem opactwa znaleziono ślady rzymskiego muru i pozostałości chaty Longobardów.W 1446 r. prymitywne opactwo zostało przekazane benedyktyńskiemu zakonowi Olivetan z Monte Oliveto Maggiore (Siena), w celu umocnienia wiary w okolicy i silniejszego oddziaływania na terytorium. Mnisi natychmiast rozpoczęli budowę dwóch pierwszych klasztorów, powiększenie kościoła i jednocześnie poświęcili się rekultywacji okolicznych terenów, należących do opactwa, zakładając bardzo wydajne gospodarstwa rolne, których świadectwem jest ogromna ilość, także z artystycznego punktu widzenia. Opactwo oliwskie w Rodengo SaianoOd XVI do XVII wieku w klasztorze pracowali najwięksi artyści brescińscy, zgodnie ze starożytnymi zwyczajami benedyktyńskimi; warto wspomnieć o dziełach Foppa, Romanino, Moretto, Gambara i Cossali, natomiast w późniejszych okresach pracował tu malarz kremaski Barbelli oraz malarze mediolańscy Sassi, Castellini i Lecchi, których wiele dzieł można zobaczyć we wnętrzu kościoła. Cenne prace w ceramice (główny krużganek), drewnie (intarsjowany chór z 1480 r. zachowany w kościele), marmurze (herby i emblematy zakonu) oraz dzieła monumentalne i architektoniczne sprawiają, że zespół klasztorny jest najbardziej znaczącym obiektem sakralnym w prowincji.Wraz z nadejściem Napoleona opactwo zostało opuszczone, stało się gospodarstwem rolnym i rozpoczęło swój powolny upadek. Dzięki interwencji papieża Pawła VI, o którą prosiła ludność zarówno lokalna, jak i z całej prowincji, mnisi z Olivetan powrócili w 1969 r. Od tego czasu poświęcili się, przy wsparciu Brescia Monuments Superintendency i licznych stowarzyszeń, odnowieniu kompleksu zarówno pod względem architektonicznym, jak i religijnym.Opactwo składa się zasadniczo z centralnego korpusu, na który składają się trzy krużganki z kościołem św. Mikołaja wzdłuż boku jednego z nich oraz szereg rustykalnych domków otaczających cały kompleks; przed starym monumentalnym wejściem znajduje się rozległy, ogrodzony brolo.W zakrystii można podziwiać wspaniałe freski Romanina ("Madonna ze św. Benedyktem i św. Mikołajem" oraz "Jezus i Samarytanka przy studni"), natomiast sklepienie w całości pokryte jest cyklem XVII-wiecznych fresków i zawiera epizody z życia św. Benedykta w jedenastu lunetach.Bardzo interesujący jest kapitularz, z malowidłami Pietro da Marone, zawierający marmurowe grobowce dwóch mnichów. W przedrefektarzu znajdują się freski Lattanzio Gambara z 1570 roku na temat Apokalipsy i epizodów ze Starego Testamentu, niedawno odrestaurowane.Refektarz został podwyższony w 1600 roku, więc starożytne malowidła zostały utracone, z wyjątkiem "Ukrzyżowania" Foppa zachowanego na tylnej ścianie; XVII-wieczne dekoracje T. Sardiniego i G. Cossali są wyraźnie widoczne.W refektarzu dla gości można zobaczyć kopie dwóch ważnych "obiadów" Romanina, których oryginalne freski zostały przewiezione do Pinakoteki w Brescii, podczas gdy freski malarza z Brescii przedstawiające "Madonnę", niezwykłą "Piattierę" i herby Zakonu są dobrze zachowane.