Opactwo San Nicolò

Opactwo San Nicolò, jedno z najpiękniejszych w południowej Umbrii, znajduje się tuż za murami średniowiecznej wioski San Gemini. Według niektórych uczonych, pierwsze zalążki klasztoru zostały założone na początku IX wieku przez San Geminus,benedyktyńskiego mnicha syryjskiego pochodzenia, który przybył do Casventum w 795 roku, który wówczas został nazwany San Gemini na jego cześć. W każdym razie pierwsza wzmianka o opactwie dotyczy darowizny dokonanej w 1036 roku przez biskupa Narni, z którym wiele majątków zostało przydzielonych klasztorowi. W następnych wiekach San Nicolò osiągnęło znaczny dobrobyt i znaczenie przede wszystkim dla nabycia, poprzez ogromne zapisy, rozległych posiadłości na terytoriach Narni, Todi i San Gemini. Prawie całkowicie zniszczony przez Fryderyka II, kompleks został odbudowany pod koniec XIII wieku. Prace rekonstrukcyjne znacznie zmodyfikowały Kościół:nowy budynek prezentował m.in. kwadratową apsydę-pierwotna była półkolista-oraz większą przestrzeń dla chóru. Zmieniono także aspekt zewnętrzny poprzez przebudowę fasady, ozdobionej sklepionym portalem oraz budowę dzwonnicy. Obecny portal jest doskonałą reprodukcją oryginału, przechowywanego w Metropolitan Museum of New York. Usunięty z kościoła na początku XX wieku, ponieważ był poważnie uszkodzony, w 1936 antykwariusz Amerykański uzyskał zgodę na przeniesienie go do Stanów Zjednoczonych, gdzie został odrestaurowany. Wyrafinowana Dekoracja ościeżnic, asymetryczna w motywach ornamentalnych, jest prawdopodobnie dziełem dwóch różnych artystów. Boczne lwy umieszczone u podstawy zostały uzyskane z dwóch carulańskich cippi; fragmenty z okresu rzymskiego, prawie na pewno tego samego pochodzenia, znajdują się w przedniej części budynku. Do budowy wnętrza kościoła użyto materiału rozbieralnego-również pochodzącego z pobliskich Carsulae-składającego się głównie z niektórych kolumn i kapiteli naw. Z fresków, które zdobiły ściany, widoczne są tylko te w apsydzie, z których jeden przedstawia "Madonnę z Dzieciątkiem na tronie", a drugi" San Gregorio Magno " z końca XIII wieku i przypisywany Ruggero da Todi. Ponadto znajduje się tu również kolekcja średniowiecznych i rzymskich znalezisk o wartości archeologicznej, która obejmuje fragmenty dekoracji oraz marmurową rzeźbę lwa chwytającego barana.