Ortaçağ Su Kemeri

"Ponti del Diavolo" adı verilen Salerno'nun ortaçağ Su Kemeri, hikayeler ve efsanelerden, önemli sanatsal “ilklerden” ve olağanüstü mühendislik işlevselliğinden oluşan uzun ve görkemli bir geçmişe sahiptir.

Lombardlar tarafından VIII-I secolo'ya doğru inşa edilen yapının amacı San Benedetto ve Piantanova Manastırlarına su temin etmekti. Su kemeri iki kola ayrılmıştı: biri kuzey-güney yönünde, diğeri doğu-batı yönünde; iki kolun buluşma noktası akımın Via Arce, via Velia, via Fieravecchia ve via Gonzaga'nın kesişimidir. Su kemeri toplamda (iki kolun toplamı) yaklaşık 650 metre uzunluğundaydı.

Daha önce de belirtildiği gibi, mimari biçim açısından, yüzyıllar boyunca sahip olduğu önem ve tanınabilirlik açısından ve işlevsellik açısından istisnai bir eserdir.

Bu son nokta ile başlayalım: işlevsellik. Su kemeri, şehir manastırlarını tedarik etmek için doğdu. Harika bir fikirdi: Salerno şehrinin toprak altı akarsular, akarsular, akarsular, akarsularla doludur; Bunlar, çoğu durumda, Bonadies Dağı'nın (Arechi Kalesi'nin bulunduğu yer) altında bulunan “Plaium Montis” adı verilen şehrin en eski bölgesinde ortaya çıkan sulardır. diğer tepeler şehre bakmaktadır. Bu sular sayesinde (özellikle Fusandola Çayı'nınki), örneğin, tanınmış “Minerva Bahçesi” olan Salerno Tıp Fakültesi'nden Hortus Magnus'u sulamak mümkündü.

Yani, bir su Kemeri ile dönen, Lombard işçiler Ticaret yüksekliği (Oda) deniz altında bir şehir kanal, bugün “Colle Grande” den başlar ve Cernicchiara Vadisi, sonra s'interra metro, geçerli Trincerone aşağıda akar, Velia İle sürekli birlikte denize akan hangi Rafastia akışı, suları kanal başardı. O zamanlar akarsu zaten biliniyordu: secolo yüzyılın Chronicon Salernitanumu ona “Faustino çayı” diyor ve ortaçağ duvarlarının doğu kesiminde aktığını açıklıyor. Su kemerinin inşası harikaydı, çünkü üç sorunu çözmek için bir çırpıda başardı: San Benedetto ve Piantanova Manastırlarının temini, Faustino / Rafastia çayı alanının güvencesiz hidrojeolojik yapısı ve... düşmanların saldırısına karşı savunma. Lombard döneminde, Faustino çayı bölgesinde, şehrin doğu duvarları ( çok sayıda gözetleme kulesi) bulunuyordu; ancak Faustino'nun diğer kıyısında bir çeşit Plato vardı: burada mancınık kullanarak duvarların üzerinden tırmanmayı başaran düşman askerleri sık sık tünedi. En yüksek Su kemerinin inşası bu tehlikeye son verdi! Dahası, “Şeytanın Köprüleri" nin iki katındaki suları kanalize ederek, Rafastia'nın su miktarına canlılık kattı, Orta Çağ boyunca, önceki yüzyıllarda şehri harap eden ve sonraki çağda yıkmaya devam eden korkunç sellerden kaçındı. . su kemeri çalışmayı bıraktığında. Rafastia'nın son korkunç seli, 1954'te, bilinen şiddetli selin ardından akarsuyun şehirde ölüm ve yıkıma neden olduğu zaman meydana geldi. Bu nedenle, Lombard mühendisleri, ne yazık ki, onlardan sonra gelen kamu yöneticileri tarafından ve muhtemelen şu anki yöneticiler tarafından bile düzgün bir şekilde çalışılmayan büyük bir proje geliştirmişlerdi, çünkü Rafastia hala tamamen sulanmamıştı ve aşırı su akışı nedeniyle sorun yaratıyordu. yol yüzeyi).

Ama tarihe, daha doğrusu efsaneye geri dönelim…

Salerno'daki Lombard döneminde inşa edilen Şeytanın sözde Köprüleri, bir efsaneye göre, sanki şeytani bir sihirle sanki bir gecede aniden vatandaşlara görünür hale geldikleri için adlandırılmıştır. Ve ortaya çıktıklarında, benzeri görülmemiş sivri kemerlerde tanınabilen sıra dışı ve kasvetli sivri şekilleri nedeniyle vatandaşları korkuttular.

İlk kez, hala Romanesk mimarisine sahip bir çağda, tipik olarak Gotik olan ogival kemeri kullanıldı; sadece 1000 yılından itibaren ogival kemeri diğer su kemerlerinde kullanılacaktır. Ve güney İtalya'da (ve muhtemelen kuzey İtalya'da da) Gotik sanat henüz gelmemişti; sivri kemerlerin tek örnekleri (belki de) Fransa'daydı. Bu nedenle, Şeytanın Köprüleri, inşa edildikleri döneme kıyasla büyük bir yeniliği temsil eden bu önemli önceliğe sahiptir.

Kemerlerin keskin şekli Salerno'nun hayal gücünü harekete geçirdi; yüzyıllar boyunca efsane, bu muazzam yapıyı ortaya çıkarmak için şeytanın etkisi altındaki büyülü ayinleri bağlamında tanınmış Simyacı Pietro Barliario olduğunu yaydı. Gerçekte çağdışı ve zoraki bir efsane: Barliario, Kemerlerin inşasından sonraki bir dönemde yaşadı.

Su kemeri aynı zamanda tarihini şehrin tarihindeki en büyük kurum olan Salerno Tıp Fakültesi ile de kesişiyor.

Bir efsaneye göre, aslında, Şeytanın köprüleri altında, fırtınalı bir gecede, aynı yıllarda ışığı gören Salerno Tıp Fakültesinin dört kurucusuna sığınmak için bir araya geldi: Arap Adela, Yunan Pontusu, Yahudi Elino ve Latin Salerno. Dördü yaralandı ve yaralarını birbirlerine tedavi etmeye başladılar; böylece, her birinin kendilerini tedavi etmenin farklı bir yolu olduğunu ve diğerlerinin tıbbi kültüründen etkilendiklerini fark ettiler. Bu efsane o yıllarda ne oldu secolo yüzyıl secolo I–) Salerno örneği metafor bir tür: (aslında tam olarak Latin, Yunan, Arap ve Yahudi) şehirde mevcut çeşitli etnik topluluklar arasında önemli tıbbi bilgi kirliliği temeli olan olağanüstü çok kültürlü ve çok ırklı bir iklim, ve Salerno Tıp Okulu için LA verdi. Ve su kemerinde geçen bu efsanenin varlığı, Şeytanın köprülerinin sadece Salerno'da değil, muhtemelen İtalya'nın güneyinde de sağduyuda nasıl iyi bilinen ve tanınabilir bir yer olduğunu anlamamızı sağlıyor. (citiciensalerno'dan)