Dzielnica, od momentu powstania będąca oficjalną siedzibą głównych władz tego miejsca, a także rezydencją sardyńskich rodzin szlacheckich, wciąż oferuje możliwość podziwiania starożytnych pałaców, w których zapisały się wielkie rozdziały sardyńskiej historii.
Pałac Królewski (lub Palazzo Viceregio), obecnie siedziba prefektury i sala posiedzeń Rady Prowincji, był rezydencją wicekróla Królestwa Sardynii, a później gościł rodzinę Savoyów na wygnaniu z Piemontu. Fasada jest ozdobiona długim ciągiem pilastrów; wewnątrz najbardziej znaczącymi elementami są sklepienie atrium, wielka klatka schodowa i sala recepcyjna. Następnie Ex Palazzo di Città, dawna siedziba władz miejskich Cagliari do końca XIX w., Palazzo Arcivescovile, Palazzo delle Seziate, przylegający do wieży San Pancrazio, w której odbywały się sesje (seziate), podczas których wicekról wysłuchiwał próśb więźniów z pobliskiej wieży; Palazzo dell'Università, rozległy kompleks z XVIII wieku w stylu piemonckiego baroku, główna siedziba Uniwersytetu w Cagliari, w którym znajdują się biura rektora, Aula Magna, biblioteka uniwersytecka i kolekcja sztuki "Luigi Piloni".
Następnie Palazzo Boyl, w stylu neoklasycznym, który włącza w swoją strukturę Portico delle Grazie i pozostałości XIV-wiecznej Torre dell'Aquila, i wreszcie Palazzo Comunale, zbudowany na początku XX wieku w stylu neogotyckim z oknami słupowymi i wieżyczkami. Można go zwiedzać po wcześniejszym umówieniu, aby podziwiać obrazy Giovanniego Marghinottiego i Filippo Figariego oraz Tryptyk Radnych, w komnacie rady.
