Palazzo Mascabruno

مارکی دون آنتونیو ماسکابرونو خرید در سال 1692 توسط پدران فرانسیسکن یک ملک; که تا دریا پیش رفت تا آنجا را اقامتگاه کشورش کند. این ویلا به شکل چهار گوش، اساساً شامل یک حیاط داخلی بود که توسط ساختمان‌ها محدود شده بود و توسط یک جنگل بلوط بزرگ احاطه شده بود. ساختمان عظیم فعلی که در کنار کاخ با نمای بیش از صد متر طول و با چهار ورودی امتداد یافته است، در این محل ساخته شده است. کار مهندس توماسو سالوزی، و همزمان با کاخ سلطنتی برای قرار دادن اصطبل ها ساخته شد، پس از اینکه توسط شاه چارلز بوربون برای پروژه بزرگ خود در سایت سلطنتی خریداری شد. در آن زمان بیش از یک خانواده با هم زندگی می کردند. هزار مرد و سیصد اسب، و همچنین میزبان کالسکه‌هایی که بوربن‌ها برای جشن‌ها استفاده می‌کردند، اکنون در موزه سن مارتینو قرار دارد. در حین انجام کارهای تغییر شکل ساختمان، در اینجا بود که یک ویلای مجلل رومی کشف شد: شاه چارلز دستور داد تا آن را بازسازی کنند. حفر گذرگاهی به منظور استخراج یافته های باستان شناسی، از جمله عقاب مرمری حکاکی شده با حروف Q.P.A. نشانی که به سناتور رومی کوئینتو پونزیو آکویلا نسبت داده شد و سپس توسط شهرداری پورتیچی به تصویب رسید. از آنجایی که خانواده Pontii با منشاء سامنیت است، این است. احتمالاً این مکان مرز یکی از قبایل بوده است. مناطق ایجاد شده توسط Servio Tullio: Gioviana یا Juvanum. در نقشه 1750 توسط جیووانی کارافا دوک نوجا، Palazzo Mascabruno به عنوان Cavallerizza نشان داده شده است، و در سال 1775 به یک مسیر سوارکاری سرپوشیده دیدنی مجهز شد: این یک ساختمان بزرگ با حدود ششصد متر مربع با گوشه های گرد و ارتفاع برابر است. مجموع سه طبقه ساختمان مجاور. در مسیر سوارکاری، پلکانی از سنگ گدازه با سطحی شفاف و بسیار گرانبها، آن را به باغ متصل می کند: از اهمیت این سازه پیپرنو، فرض بر این است که این یک پلکان ساده خدماتی نبوده، بلکه ورودی اختصاص یافته به پادشاه بوده است. که مستقیماً با عبور از چوب بزرگ به آن دسترسی داشت. خرپا چوبی که سقف ساختمان را نگه می دارد از چوب ساخته شده است. از نوع استفاده شده توسط پالادیو برای ویلاهای ونیزی، و یک کار مهندسی بزرگ را تشکیل می دهد: با مشاهده دقیق آن، شکل یک کیل معکوس آن مشاهده می شود، و بنابراین تصور می شود که توسط کشتیرانان دریانورد محلی ساخته شده است. رها شده به روبه رو شدن برای دهه ها، مسیر سوارکاری، بیشتر کوچکتر از قلعه اتریشی Schonbrunn اما قبل از آن، & egrave; اخیراً به خوبی بازسازی شده است. در این مکان اسب ناپولیتانو، افتخار بوربن ها و نماد خود کاخ پرورش داده شد. اولین یونانیانی که در سواحل کامپانیا فرود آمدند، چنان تحت تأثیر اسب های محلی قرار گرفتند که آنها را Ennosigaios، زمین لرزان نامیدند. بعدها اتروسک ها اسب های باریک و ظریف خود را معرفی کردند که در عبور از اسب های محلی قوی تر شدند. رومی ها سرانجام با اسب های بربر بسیار مقاوم از آنها عبور کردند. اسب ناپل، قدرتمند و برازنده، آغاز شد. پس از آن شکل گرفت و شهرت این حیوانات به مقاومت و غرور آنها پیوند خورد که هانیبال متوقف شد. در کاپوا همچنین برای دریافت بهترین اسب های موجود در ایتالیا. با این حال، انتخاب واقعی اسب ناپل است این است به چارلز اول d’Angiò در حالی که کنت پاندون آن را موضوع اصلی نقاشی های دیواری باشکوه قلعه خود در ونافرو قرار داد که بعداً توسط گونزاگا های مانتوا کپی شد. در سال 1532 فدریکو گریسون، افتتاح شد. در ناپل اولین مدرسه سوارکاری، که توسط شاگردش جووانی باتیستا پیگناتلی، که از ستایش اسب ناپلی دریغ نکرد، ادامه داد: «اندازه و زیبایی فوق العاده ای دارند. آنها با اطاعت باورنکردنی خود موسیقی را دنبال می کنند و تقریباً خود به خود می رقصند.» در طبقه همکف ساختمان Mascabruno، که اکنون برای درس توسط دانشجویان گروه کشاورزی دانشگاه استفاده می شود. فدریکو دوم، در اصل انبارهای پادگان، علاوه بر کارگاه‌های سراجی، زندان‌ها، اتاق حصار کشی و کارگاه‌های خیاطی و کفش برای استفاده نظامی وجود داشت. در نیم طبقه اتاق هایی برای نگهداری از اتاق های طبقه همکف و اقامتگاه های خیاطان و کفاشیان وجود داشت. در طبقه اول، دفاتر هنگ، محل اقامت افسران و خانواده های آنها، و همچنین دفترهای کمکی، آشپزخانه و غذاخوری. در طبقه دوم، خوابگاه برای نیروها. پس از فتح پادشاهی توسط ساووی ها، ساختمان ماسکابرونو از آنجا عبور کرد به اموال دولتی که آن را به شرکت اجاره داده است. تراموا بلژیکی برای اسکان اسب‌ها و کالسکه‌هایی که بین ناپل، پورتیچی و توره دل گرکو خدمت می‌کردند، سپس برای سال‌ها توسط ارتش ایتالیا به عنوان سپرده اداره توپخانه ارتش ایتالیا با نام کازرما بلوم استفاده می‌شد. پذیرایی؛ به بسیاری از خانواده های نظامی در مرخصی، بنابراین پس از زلزله دهه 1980 برای سال ها توسط خانواده های زلزله زدگان بی خانمان اشغال شد. ( مقاله نوشته شده توسط نویسنده Lucio Sandon - http://www.lospeakerscorner.eu )