Palizzi Kalesi

Kale, şehre göre baskın bir konumda, deniz seviyesinden 300 m yükseklikte, dik duvarlarla mamut Kayalık bir Sırt üzerinde yükselen Palizzi Superiore'a hakimdir. Yüzyıl Türk korsanlığının düşmanlarının saldırılarından kaçmak için savunma siperi olarak kabul edildi. Stratejik konumun kanıtı olarak Castello'ya ulaşmanın tek yolu via Castello'dur. Binanın yapım tarihi hakkında kesin bir bilgi yoktur, ancak girişe yerleştirilen bir plak üzerinde Latince 1580'de “yaşlılık nedeniyle düştüğünü" okuduk. Kalenin ilk binası secolo'ya kadar uzanabilir Yıllar boyunca, maruz kaldığı ve kendisini şimdi gösterdiği görünüme götüren çok sayıda müdahale olmuştur. Savunma yapısı Romano, üçüncü yüzyılda Colonna ve Erbo tarafından yenilenmiş, üçüncü yüzyılda Alcontres bu Arduino tarafından ve daha sonra bir apartmanın içine De Blasio olan Baron ailesi tarafından tam bir yıl Palizzi kale yeniden inşa etmek için odasında meydana geldi, babasının ölümünden sonra karar veren Tiberius kişi) Batı yakasında tüm tuğla bina inşa eden 1866 yılında dönüştürüldü. Yeniden yapılanmadan sonra kale, Don Tiberio tarafından 1873'teki ölümüne kadar sadece 46 yaşında yazlık olarak kullanıldı. Eski orijinal yapıdan, ayakkabılı ve ayırıcı Boğalı güçlü surlara sahip yüksek duvarlar, Kayalık Sırtın seyrini izleyen çok seviyeli Yangın delikleri ve bazı mazgallar ve boşluklar izleri kalır. Son olarak, doğu tarafında bir silindirik tırtıklı ve karşı tarafta bir açısal olmak üzere iki kule vardır. Bir caditoia tarafından üst üste binen giriş kapısı, 1580'de restore eden ve hala taş kemer halkasını koruyan Francesco Colonna'nın kitabesiyle hala armayı taşıyor. 1943'te Carlo de Blasio, Reggio anglo-Amerikalılar tarafından bombalandığında oraya sığındı. 1950-1960 yılları arasında Nandino adı verilen Ferdinando, kaleyi yaz aylarında eşi donna Noemi ve çocuklarıyla birlikte kullandı. Don Nandino, yaşanabilir kısma küçük restorasyonlar yapmayı sağladı, ancak bu ilerleyici bozulmayı durdurmak için yetersizdi. Bugün, bu restore edilmiş yaşanabilir kısım bile neredeyse daha fazla kapsama alanı içermiyor. Palizzi'nin elçilerin işleri ustası Saverio Grimaldi'nin bir sertifikası, 1751'de kalenin iki kuleli duvarlarla çevrili olduğunu gösteriyor. İçinde tek pencereli büyük bir merdiven, “bacalı ocağına sahip" mutfak, kırık tahtalardan tavanlı bir oda, “bir ön kamera da rustik havalandırmalı tahtalar”, bir dizi başka oda, depo ve mahzen vardı. Yapı eklemlidir ve bu, yüzyıllar boyunca meydana gelen egemenliklerin değişmesi ve eklenmesinden kaynaklanmaktadır. Ana binanın perde duvarlarına göre çıkıntılı bir konumda bulunan tırtıklı dairesel gövdeler, planimetrik şemayı canlandırır. Tüm yükseltiler, ana cephede küçük oval deliklerle altı çizilen doğrusal elemanlara sahip kornişlerle zenginleştirilmiştir. Yüksekliklerde çok sayıda delik, yuvarlak kemerli pencereler zemin katı, sivri pencereler ve daha karmaşık üst katı işaretlemektedir. Ana giriş ve aşağıdaki köye bakan terasta yer alan giriş, taş işçiliğine kıyasla, künt konturlu gelişmiş tırtıklı bir gövde üzerinde yer almaktadır. İç mekanda demir yapıların takviye elemanları ve ahşap kirişli yeni zeminler ile belirgin restorasyon çalışmaları (halen devam etmektedir) bulunmaktadır. Ahşap bir geçit, ana odalarda yürümeye izin verir. Zemin katta, kalenin hayvanları barındıracağı son dönemin eyerleri ve diğer unsurları vardır. Henüz yeniden yapılmayan çatının çökmesi nedeniyle üst kattakilerin kullanılamaz hale geldiği diğer odalar ahır, mutfak, depo ve özel odalara yönelikti. Kale ayrıca yaşayan kayaya oyulmuş hapishanelerle donatılmıştı. Teknik-yapıcı düzeyde, çok sayıda harçla düzenlenmiş yatay yataklara yerleştirilmiş şekilsiz taşlardan oluşan bir duvar, toro, kornişler ve beccatelli ise kireçtaşı içindedir. Tüm perdelerde tuğla takozlar ve kırık fayans müdahaleleri vardır. De Blasio tarafından dikilen en son gövde yük taşıyıcı duvarcılıktadır. Kale, Kültürel Miras Bakanlığı tarafından Ulusal Anıt ilan edildi