Pallati I Famullitarëve

Palazzo dei Vicari është rezultat i një procesi të rritjes pasuese rreth një bërthame origjinale të përbërë nga kulla. Në rrjedhën e ' 300 kulla duhet të ketë qenë shkrirë një bërthamë për rezidencën e kapitenit; në 1366 ai vazhdoi të bëjë vepra të shumta në kështjellë, duke përfshirë ndërhyrjet "Në Dhomën e cassero", "restaurimi" i "saettamento" dhe "Sula grisi roje e chastagno përballen katër blackbirds që janë zhbërë dhe chaduti". SHEKULLI I GJASHTËMBËDHJETË ishte një moment kyç në konfigurimin e Ndërtesës; pasojat e tërmetit të vitit 1542 ishin, në fakt, dëme të konsiderueshme në ndërtesë, e cila u pasua nga restaurimi që i dha ndërtesës një zgjidhje përfundimtare, pranë rrymës (të paktën për atë që ka të bëjë me vendbanimin E Famullitarit dhe sallat përfaqësuese). Rindërtimi kishte çuar edhe në akomodimin definitiv të burgjeve, të vendosur në dhomat e kthyera në katin e parë (sot lozhë). Ndryshimet dhe riparimet prekën Ende Pallatin gjatë vitit '600, pas një ngjarjeje të re sizmike të ndodhur më 8 shtator 1611. Puna e riparimit mori fund në gusht 1612, dhe në fund të ndërhyrjeve pallati kishte ndryshuar pjesërisht fizionominë e tij. Barbacani për të përforcuar muret, çatia e pjerrët në fasadë, suvatimi i fasadës, rregullimi dhe kërlimi i murit të madh anësor drejt Porta S. Agata, janë punimet më të dukshme nga jashtë. Me disa ndryshime të tjera Pallati mori karakteristikat morfologjike që mbetën të pandryshuara deri në mesin e shekullit xix, kur ndërtesa u prek përsëri nga restaurimi dhe rimodelimi. Dëmet e ndodhura si rezultat i tërmetit të vitit 1960, së bashku me pasigurinë e tokës së themelit, ishin objekt i një projekti të gjatë dhe të kërkuar të konsolidimit dhe restaurimit (që nga viti 1980), i cili përfundoi në vitin 1999 me rimëkëmbjen e zonave monumentale dhe rindërtimin e krahut të veriut, i cili strehon Museo dei Ferri Taglienti.