Park Archeologiczny Terme di Baia

Na zboczu wzgórza zatoczki zajmują stanowiska archeologiczne położone na tarasach i nazywane są Terme di Baia. Kompleks jest serią rezydencji składających się z oddzielnych rdzeni architektonicznych zorganizowanych na różnych poziomach tarasu i połączonych schodkowymi rampami. Pierwszy kompleks architektoniczny nazywa się Villa Dell ' Ambulatio i składa się z sześciu tarasów. Najwyższy z nich jest zajęty dzielnicą domową z perystylem, salonami i kubicula (sypialniami) po obu stronach dużej centralnej sali otwartej na panoramę. Drugi taras, który początkowo służył jako podpora górna, został później wzmocniony i przekształcony w zadaszony ganek (ambulatio). Jest on podzielony długością na dwie nawy serią kolumn połączonych łukami i ma dużą salę środkową na górnej. Niższe poziomy tego budynku ulegały różnym zmianom w czasie, które zmieniły pierwotne przeznaczenie przestrzeni. Cały kompleks pierwotnie miał czarno-białe marmurowe lub mozaikowe podłogi. Nazwane jądro Sosandry zajmuje centralną część całego badanego obszaru. Struktura składa się z czterech poziomów: część przeznaczona kamienicy znajduje się na dwóch najwyższych poziomach, z których najwyższy jest zajęty przez Warunki usług, a następnie, od podstawowej jadalni, dzień konferencyjny i mały zwięzły (lokalny do sauny) stiukowy wystrój, z widokiem na zatokę, poprzedzony portyk z kolumnami, i zostały ozdobione wykwintne mozaiki podłogi. Z największej sali w tym sektorze znajduje się marmurowy posąg C. D. Aspasia, znany jako Afrodyta Sosandra (rzymska Kopia greckiego oryginału), który nadaje nazwę kompleksowi. Dwa dolne poziomy budynku są przegubowe z efektem scenicznym i składają się na górze z półkola, a na dole z otwartej przestrzeni. Pozostała część została ostatecznie zajęta przez budynki termalne nawiedzone do średniowiecza. Sektor tzw Merkurego, bierze swoją nazwę, od NATO Spa układ z okrągłą kopułą, zwany "Świątynia Merkurego" z pierwszych podróżników, i składa się z dwóch części budynków, z których pierwszy jest w rzeczywistości mało znany, ponieważ pomieszczenia są pod ziemią i są zaśmiecone przed ustawia czas lub zostały zniszczone przez nowoczesnych konstrukcji. Z jednego z tych pomieszczeń pochodzi Głowa Apollina Omfalosa, rzymska marmurowa Kopia greckiego oryginału z brązu. Południowy rdzeń tego obszaru, zbudowany w erze północy, składa się z sal fastose zarówno do prac architektonicznych, jak i urządzeń dekoracyjnych. Prawdopodobnie wszystkie te budynki były częścią Palatium Aleksandra Sewera, które mogło rozciągać się aż do morza. Wreszcie wspomniany Sektor Wenus zawdzięcza swoją nazwę XVIII-wiecznym erudytom, którzy zdefiniowali "pokoje Wenus" w niektórych pomieszczeniach niższego poziomu kompleksu, charakteryzujących się wyrafinowanym wystrojem sztukaterii na sklepieniach. Obejmuje trzy budynki z różnych epok, rozmieszczone na trzech różnych poziomach. Dolna część została zmieniona na wschodniej stronie moderna Coastal Street, która odizolowała go C. D. Świątynia Wenus, budynek termalny z okrągłym planie wewnątrz i ośmiokątnym Zewnątrz, pierwotnie pokryte sklepieniem "klinów". Obszar ten ma również inną orientację niż górna i jest podzielony na dwie dzielnice położone po zachodniej stronie dużego otwartego obszaru, częściowo wykopanego, po północnej stronie którego znajduje się fontanna, małe środowisko z mozaiką i eksedra, która funkcjonowała jako letnia Triklinia. Obiekty na zachodniej stronie są zamiast dwóch rdzeni budynków zbudowanych w etapach chronologicznych kilku: ten północny składa się ze środowiska Spa zwane "pokoje Wenus", a następnie przekształcony w zbiornikach i pomieszczeń gospodarczych; na południu, po zachodniej stronie, składa się z termy Hadriana, które rozwijają się wokół prostokątnej sali z absydą, w pomieszczeniu raz w semicupola i w osi Z Świątyni Wenus. Imponujące schody prowadzą na średni poziom w tej dziedzinie, co służy również taras i podbudowa niskiego poziomu, składający się, w zachodniej stronie, od c.d. Małe Termy, wykształceni od lakoniczne kołowa i z łazienki, są łatwe w źródle willi w końcu republikańskich, a następnie zostały zintegrowane z innymi spa środowisku, w którym uznają i caldarium i tepidarium, gdy budynek nabyła publiczną funkcję. W okolicy powyżej tego kompleksu w różnych momentach odkryto dwa posągi przedstawiające Dioskury.