Pomiędzy szczytami Dolcedorme i Cozzo del Pellegrino oraz horyzontami wychodzącymi na wody mórz Tyrreńskiego i Jońskiego, wzdłuż kalabryjsko-lukańskich masywów górskich Pollino i Orsomarso, natura i człowiek przeplatają tysiącletnie związki, które Park Narodowy Pollino, założony w 1993 roku, zachowuje i chroni pod swoim godłem - sosną loratką.ParkPark, założony w 1993 roku, zachowuje i chroni, pod swoim godłem, wiele rzadkich roślin, w tym sosnę loratkę.W rzeczywistości, z przyrodniczego punktu widzenia, obszar ten ma duże znaczenie, biorąc pod uwagę lasy dębowe, klonowe i bukowe, które go pokrywają, różne rzeki, które przez niego przepływają, w tym Sinni (dawniej nazywana Siris i o długości 94 km, jest jedną z głównych rzek Basilicaty pod względem bogactwa wody), a także różne gatunki zwierząt, które go zamieszkują: od wilka do dzikiego kota, od wiewiórki do dzika, nie zapominając o sarnie, jedynej ocalałej z dużej rodziny jeleni i saren, które były kiedyś liczne.Podobnie jak w innych parkach we Włoszech, głównym zajęciem w Pollino jest spacerowanie po ścieżkach; w tym parku warte uwagi są ścieżki prowadzące do Piani di Pollino, szczytów Dolcedorme, Serra di Crispo i wąwozów Raganello.
