A igrexa de Pellizzano aparece citada por primeira vez nun pergamiño datado o 12 de maio de 1264, co nome de "Sanctae Mariae"; o seu fundamento debe considerarse, polo tanto, antes.Non obstante, a igrexa foi consagrada oficialmente en 1474, ao remate dunha radical reestruturación dun edificio sagrado xa citado nun documento de 1265. Os vestixios da estrutura orixinal atópanse nunha fiestra tapiada da fachada leste e no volumes que, na fachada norte, rodean os enxertos que albergan internamente a chamada Capela Canacci.Os traballos de decoración e remodelación posteriores rexistráronse entre os séculos XV e XVI, cando a presenza de confrarías (como as denominadas dei Battuti ou Disciplini) favoreceron o traballo dos obreiros de Lombardía, aos que lles debemos, por exemplo, a decoración de a bóveda da dereita (rematada en 1545 polo lainese Rocco de Redis) e a realización do pórtico (construído en 1524 e rematado ao fresco en 1533 por Simone de Baschenis de Avera).
