Parsi w Bombaju

Parsi należą do społeczności Zoroastryjskiej Persji, która wyemigrowała do Indii w VIII wieku, po inwazji arabsko-Islamskiej. Szczegóły historyczne tej emigracji są mało znane, ale ich rozpowszechnienie zdaje się być poświadczone zwłaszcza w Gujaracie z X wieku i ich późniejszej koncentracji w Bombaju (XVIII wiek), gdzie założyli kolonię opartą głównie na handlu. Ich wysoka kultura i kwitnąca gospodarka dały im możliwość zajmowania ważnych pozycji politycznych w Kongresie Narodowym (1906). Pomimo silnych wpływów indyjskich i rozprzestrzeniania się emigracji z Indii do innych krajów świata (Kanada, USA, Australia, Afryka Wschodnia), Parsi zachowali duchowe, religijne i społeczne dziedzictwo swojej starożytnej irańskiej ojczyzny.

Ich religia, Parsizm, kontynuuje tradycję zoroastryzmu, ponieważ była praktykowana i rozumiana w Persji za panowania Sasanidów. Persowie odrzucają nadane im przez Indian określenie "czcicieli ognia" i deklarują, że czczą tylko Boga (Ahura Mazdā), Chociaż ogień odgrywa dużą rolę w ich obrzędach, tak jak miało to miejsce w obrzędach starożytnych Persów. Zwrot "dobre myśli, dobre słowa, Dobre uczynki" reprezentuje trzy filary wiary Zoroastriańskiej i podsumowuje wierzenia i postępowanie jej wyznawców. Zoroastrianizm jest najstarszą na świecie religią objawioną, która wierzy w jednego Boga. Została założona przez Zoroastra (Zaratustra) około tysiąca lat przed narodzinami Chrystusa w starożytnej Persji (obecnie Iran, gdzie nadal są prześladowani). W historii religii Bóg ma wiele imion: Jehowa, Allah itp. W Zoroastrianizmie Bóg nazywany jest "Ahura Mazda", co oznacza"mądry Pan". Inne imiona Boga w religii Zoroastryjskiej to: Wszechwiedzący (wie wszystko), wszechmocny (wszechmocny), wszechobecny (jest wszędzie), niepojęty dla ludzi, niezmienny, Stwórca życia, źródło wszelkiej dobroci i szczęścia. Dlatego nie ma obrazów Boga. Podobnie jak w innych głównych religiach wierzą, że stworzył świat i modlą się do niego każdego dnia. Wierzą, że jeśli ludzie zdecydują się pójść za nim, co reprezentuje całe dobro, zło zostanie pokonane, a świat stanie się rajem. Najważniejszym z pism Zoroastryjskich są Gathy, czyli hymny, skomponowane przez samego Zoroastra i nadal są utrzymane w oryginalnym języku. Najstarsza modlitwa na świecie pochodzi z wiary Zoroastryjskiej z Gathów i była utrzymywana przez tradycje ustne:

Yatha Ahu vairyo atha ratush, ashat chit hacha, Vangheush dazda manangho, shyaothnanam angheush Mazdai; Khshathremch Ahura a, Yim dregubyo dadat vastarem.

"Tak jak Bóg ma być wybrany (przez nas), jest prorokiem zgodnie z samą prawdą; dar dobrego umysłu jest dla tych, którzy ciężko pracują, dla Boga, w życiu. Moc i chwała Stwórcy są przyznawane tym, którzy dają wsparcie ubogim i potrzebującym." Świątynia, do której chodzą na nabożeństwa, nazywana jest Agiary lub "świątynią ognia". Wewnątrz znajduje się ogień lub palenisko, które symbolizuje bogom światło lub mądrość i jego oczyszczającą siłę. Będąc jedną z najstarszych religii, po raz pierwszy wspomniano o wielu powszechnych koncepcjach religijnych, w szczególności: koncepcji Najwyższego i niepojętego Boga, życiu po śmierci, dobru i złu, sądzie po śmierci, niebie i piekle oraz końcu świata. Wierzą, że ludzie mogą poznać Boga poprzez jego boskie atrybuty: dobry umysł i dobry cel (Vohu Manah), prawdę i Sprawiedliwość (Asha Vahishta), Święte oddanie, spokój i miłującą dobroć (Spenta Ameraiti), moc i sprawiedliwe rządy (Khashathra Vairya), Zdrowie i zdrowie (Haurawatat), długie życie i nieśmiertelność (Ameretat). Atrybuty te są przedstawiane jako uskrzydlone istoty, które przypominają Archaniołów wiary chrześcijańskiej.

Zoroastrianie mają własne kalendarze, święta i święta. Ważnym Zoroastriańskim świętem jest Naw-Ruz (Nowy Rok) i jest dzielony przez ludzi z innych wyznań, takich jak muzułmanie z perskim pochodzeniem i bahaici. Religia Zoroastryjska jest tak stara, że można znaleźć ich symbole w miejscach archeologicznych, takich jak starożytne ruiny miasta Persepolis, a ich święte teksty można znaleźć napisane pismem klinowym (zaklinowanym), który jest jednym z pierwszych znanych stylów pisania na świecie i pierwotnie należał do cywilizacji mezopotamskiej. Jednym z ich świętych symboli jest Faravahar lub Farohar, który jest skrzydlatym symbolem pokazanym na początku tej historii. Słowo Faravahar oznacza "wybierać" i oznacza wolność wyboru, którą ludzie muszą podążać za dobrem lub złem. Zastanawiałeś się kiedyś, gdzie tak naprawdę są trzej Mędrcy ze wschodu lub mędrcy, którzy przyszli adorować Dzieciątko Jezus i jak go znaleźli? Ci mędrcy byli faktycznie Zoroastryjskimi kapłanami i podążali za proroctwem sporządzonym przez Zoroastra prawie tysiąc lat przed narodzinami Chrystusa:

"Kiedy wrócę, zobaczysz nową gwiazdę na Wschodzie-podążaj za nią, a Znajdziesz mnie tam, kołyszącego się w słomie." (insipred by https://myhero.com/Zoroaster )