Pawilon Gustawa III

Descrizione

Pawilon został zbudowany w 1787 roku przez architekta Olofa Tempelmana z dokładnymi instrukcjami króla Gustawa III, który był bardzo osobiście zaangażowany w projekt, samodzielnie opracowując kilka podstawowych projektów i sugerując zmiany po zakończeniu prac. Gustaw III korzystał z pawilonu na kilka lat przed jego zabójstwem (1792). Po jego śmierci, książę Karol wykorzystał pawilon jako swoją tymczasową rezydencję. Pawilon był odnawiany dwukrotnie, w latach 40. przez króla Oskara i i ponownie w latach 1937-1946 pod kierunkiem architekta pałacowego Ragnara Hjorta. W tym czasie, dzięki odkryciu oryginalnych wzorów Masreliez dla każdego pomieszczenia, udało się przywrócić wnętrzu jego pierwotną formę. Miedziane namioty Sułtańskie, pierwotnie trzy budynki dla straży pałacowej, zaprojektowane przez malarza Louisa Jeana Despreza i zbudowane w latach 1787-1790. Desprez zaproponował, aby wszystkie fasady budynków były zaprojektowane jako trzy Tureckie namioty, obłożone dekoracyjnie malowaną płytą miedzianą. Fasady namiotów budowano jednak tylko od strony głównej trawnika, co do dziś daje pożądaną iluzję obozowiska sułtana na skraju lasu. Środkowy namiot został doszczętnie zniszczony przez pożar w 1953 roku. Front namiotu został przebudowany w latach 1962-1964 pod kierownictwem architekta pałacowego Ragnara Hjortha. Budynki za fasadami namiotu zostały odbudowane w latach 1977-1978 według planów architekta pałacowego Torbjörna Olssona. Zamienił stajnię, dawniej otwartą, w salę namiotową z sufitem. Dziś środkowy namiot miedziany jest domem dla Muzeum Parku Haga. Namiot na wschód mieści restaurację, a ten po zachodniej stronie jest noclegiem. Miedziane namioty są zabytkiem narodowym i podlegają ochronie prawnej. W 1996 roku obszar obejmujący Ulriksdal, Park Haga, Brunnsviken i Djurgården stał się pierwszym na świecie Narodowym parkiem miejskim. Obszar ten jest wyjątkowy ze względu na swoje walory przyrodnicze, kulturowe i rekreacyjne oraz bezpośrednie sąsiedztwo dużego miasta. Utworzenie Narodowego Parku Miejskiego, administrowanego głównie przez Królewską administrację Djurgården, służy wzmocnieniu perspektyw utrwalania Królewskiego dziedzictwa historycznego rozciągającego się od parku myśliwskiego Djurgården po Gustavian parklands w Hadze.

Bibliografia: Wikipedia