Piedigrotta Kilisesi

Yüzlerce yıl boyunca Bir gemi enkazı Efsanesi '600'ün ortasında meydana geldi: Napoliten mürettebatı olan bir yelkenli gemi şiddetli bir fırtınaya şaşırdı.

Denizciler, Piedigrotta'nın Madonna'sının resminin tutulduğu kaptanın kabininde toplandılar ve hep birlikte, kurtuluş durumunda bir şapel inşa edip Madonna'ya adayacaklarına dair Bakire'ye yemin ederek dua etmeye başladılar.

Gemi battı ve yüzerek denizciler kıyıya ulaştı. Onlarla birlikte, Piedigrotta Madonna'nın resmi ve geminin 1632 tarihli Zili de kıyıya dayanıyordu.

Sözlerini tutmaya karar verdikten sonra, kayaya küçük bir şapel kazdılar ve kutsal imgeyi oraya yerleştirdiler. Başka fırtınalar da vardı ve mağaraya nüfuz eden dalgaların öfkesiyle taşınan resim, yelkenli geminin kayalara çarptığı yerde her zaman bulundu.

Bu hikayeyi kanıtlayabilecek hiçbir belge yoktur, ancak görüntünün kültü eskidir ve nüfus tarafından çok hissedilir ve resmin gerçekten bir gemi enkazının sonucu olduğu çok uzak olmayacaktır. ... ve tarih 1880 Civarında, köyün merkezinde küçük bir kırtasiye dükkanı olan yerel bir sanatçı Angelo Barone, hayatını o yere adamaya karar verdi; her gün yere yürüyerek ulaştı ve bir kazma ile mağarayı büyüttü, yan tarafta iki tane daha yarattı ve odaları suyla doldurdu. isa'nın ve Azizlerin hayatını temsil eden heykeller. Angelo 19 Mayıs 1917'de öldü, ardından hayatının 40 yılını Kiliseye adayan oğlu Alfonso geldi. Eliyle son halini aldı. Diğer heykel gruplarını, melekleri olan başkentleri, kutsal sahneleri olan kabartmaları, orta nefin tonozunda ve ana sunağın tonozunda freskleri oymuştur. Onun ölümü, hiçbir continuers vardı.

Ne yazık ki, 60'ların başında kilise vandalizme maruz kaldı. Bir çocuk (ya da belki iki) içeri girdi ve bir sopayla başını kesti ve uzuvları birkaç heykele kırdı! Neyse ki, aynı on yılın sonunda, Angelo ve Alfonso Barone'un Giorgio adlı yeğeni, taşındığı Kanada'dan Pizzo'ya dönmeye ve ünlü bir heykeltıraş olmaya karar verdi, sadece iki hafta boyunca kendi yerinde kalmak zorunda kalacaktı, ancak kiliseyi ziyaret edip bir heykeltıraş bulduktan sonra. bir moloz yığınına indirgendi, onu restore etmeye karar verdi. Amcalarının yarattığı şaheseri diriltmek için sürekli çalışarak birkaç ay Pizzo'da kaldı. Restorasyon 68'de tamamlandı ve 69'da Pizzo belediyesi Meclis Odasında meclis üyesi Mannacio ve belediye başkanı Amodio tarafından halka açık bir teşekkür ile resmi olarak tanındı.