Plac San Gaetano

Piazza San Gaetano to jeden z historycznych placów miasta, na którym już w czasach greckich znajdowała się starożytna Agora, a w czasach rzymskich starożytne Forum. Nad placem górują dwa budynki o ogromnym znaczeniu religijnym: Bazylika San Paolo Maggiore i Bazylika San Lorenzo Maggiore. W centrum placu stoi posąg San Gaetano, w pobliżu placu znajduje się również wejście do Napoli Sottorreanea. W pobliżu znajdują się także inne warte uwagi kościoły, takie jak Kościół San Gregorio Armeno, Kościół Sant'Angelo a Segno; oraz dwa pałace, Palazzo Filippo d'Angiò i Palazzo Capuano, a także pozostałości Palazzo de Scorciatis.Piazza San Gaetano jest najstarszym placem w Neapolu i najważniejszym w okresie grecko-rzymskim. Plac wziął swoją nazwę od umieszczonego w jego centrum pomnika świętego, wzniesionego za ślub złożony po ustaniu zarazy w 1656 roku, oraz od kościoła San Gaetano, zwanego częściej San Paolo Maggiore.W okresie grecko-rzymskim na tym placu znajdowały się najważniejsze ówczesne budynki publiczne, a w podłożu placu, sześć metrów pod ziemią, zachowały się pozostałości starożytnych świątyń i antycznego teatru Klaudiusza Nerona. Plac miał wówczas ogromne znaczenie; spotykało się tu dwanaście bractw ludowych, przyjmowano ambasadorów, by negocjować pokój i wojnę, witano w wielkim stylu rzymskich cesarzy, a nawet lud zbierał się, by odeprzeć napaść Saracenów i Lombardów. Pierwotna nazwa forum to Mercato Vecchio, nazwa ta zmieniła się na Piazza San Lorenzo po wybudowaniu kościoła o tej samej nazwie.Kościół San Lorenzo zyskał największe znaczenie u franciszkanów w 1234 roku, kiedy to został odnowiony z pomocą Karola Andegaweńskiego, który sfinansował całość, a także początkowo zapewnił franciszkanom własnego architekta. Przez długi czas kościół w stylu gotyckim był najpiękniejszym i najbardziej eleganckim w mieście i był zwyczajowo odwiedzany przez ówczesnych króli i arystokratów, o czym świadczą także znajdujące się w jego wnętrzu szlachetne pochówki. Mówi się również, że to właśnie tutaj Giovanni Boccaccio poznał swoją muzę do wierszy, Marię d'Acquino, córkę króla Roberta. W 1507 roku wybudowano nową dzwonnicę, która mogła służyć również jako wieża, w komplecie z artylerią, wykorzystując centralne położenie kościoła. Z tego powodu, traktowana jako punkt schronienia, była trzykrotnie oblegana, najpierw przez neapolitańczyków oburzonych na Don Pedro de Toledo, potem przez Masaniello, aż w końcu w 1701 roku, kiedy to książę Popoli, który ją przejął, postanowił przywrócić wieży jej naturalną funkcję jedynej dzwonnicy kościoła. W 1662 roku kościół przeszedł przebudowę fasady, w sztuce gotyckiej, dokonaną przez Dionisio Lazzari. Dzieło to ustępowało licznym manipulacjom, od krytykowanej barokowej restauracji Sanfelice'a, po ostatnią w 1944 roku z przywróconym gotyckim porządkiem na fasadzie. Wewnątrz kościoła znajduje się wspaniały krużganek z antycznymi dekoracjami, a także sala dawnego refektarza, w której w marcu 1443 roku król Alfons I Aragoński przedstawił Ferrante ówczesnej szlachcie, każąc uznać go za swojego następcę, i gdzie Karol V zebrał z tej okazji milion dukatów od bardzo naiwnych neapolitańczyków, w fałszywym celu zapobieżenia wojnie. W tej sali mieścił się również Trybunał San Lorenzo, organ, do którego należeli przedstawiciele sejmów szlacheckich i ludowych. Klasztor przeszedł do historii również dlatego, że był miejscem schronienia i modlitwy dla Francesco Petrarki i innych zakonników podczas silnej ulewy z wichrami i falami pływowymi, która nawiedziła Neapol w 1345 roku. Ten epizod, w którym poeta ryzykował życiem, wraz z innymi nieprzyjemnymi okolicznościami, był jednym z powodów, dla których Francesco Petrarka nieszczególnie lubił miasto Neapol.Plac bierze swoją nazwę również od sąsiedniego kościoła, kościoła San Paolo Maggiore, zwanego przez większość kościołem San Gaetano na pamiątkę Gaetano da Thiene, który w 1538 roku założył tu jeden ze swoich klasztorów. Kościół ten, oprócz swojej burzliwej historii, słynie z tego, że podczas prac renowacyjnych w 1962 roku z powojennych zniszczeń, zakonnicy odkryli mały podziemny cmentarz, na którym znajdowały się pozostałości starożytnej świątyni Dioscuri oraz ciało św. Gaetano i innych błogosławionych. Dziś to miejsce służy jako krypta i wygląda niemal jak drugi kościół.Obok kościoła San Paolo Maggiore znajduje się jeden z najszlachetniejszych pałaców okresu aragońskiego, pałac Giulio de Scorciatis, należący do jednego z najpotężniejszych ludzi tamtych czasów; z budynku pozostało jednak tylko kilka pozostałości. Są też dwa inne pałace, szlachetny Pałac Filippo d'Angiò i Pałac Capuano.