Pole kwiatowe

Historia placu zaczyna się w starożytnym Rzymie, kiedy obszar ten był uważany za jedno z najtrudniejszych miejsc w mieście. Był używany jako powóz dla drużyn woźników, czyli tych, którzy prowadzili rydwany na zawodach Circus Maximus. Potwierdziło to fakt, że po pewnym czasie salda przekazów pieniężnych znaleziono w sąsiednich dzielnicach.

Plac Campo de Fiori, który w średniowieczu został zredukowany do opuszczonej łąki (stąd nazwa), został oficjalnie zurbanizowany przez papieży pod koniec 1400 roku jako jedyna droga do Watykanu biegnąca z południa. Pierwszą odrestaurowaną trasą łączącą była Via del Pellegrino, nazwana tak, ponieważ jest główną trasą pielgrzymkową do Watykanu. Ulica istniała jeszcze zanim papież Aleksander IV Borgia zajął się odnową. Świadczą o tym inskrypcje i herb papieski na pierwszym domu po lewej stronie.

Zmiana Campo de Fiori została osiągnięta na początku lat 500., kiedy teren został odbudowany dzięki budowie kanalizacji i podstawowych usług. Plac w końcu nabrał wyglądu godnego miejskiego miejsca publicznego. Stało się miejscem spotkań dla publicznych dyskusji i ogłoszeń, mieściły się tu także bulle papieskie i proklamacje przeciwko heretykom, odbywał się Targ i był miejscem papieskich przejść. Campo de Fiori stał się miejscem tawern, każdy budynek na placu zawierał kilka, zarówno na sąsiednich ulicach, jak i miejsce handlu i rzemiosła. Wąskie uliczki, które wychodziły na plac, początkowo wąskie i rozbudowane podczas procesów melioracji w latach 500., stały się teraz symbolem działalności komercyjnej. Via dei Baullari, która zgromadziła sklepy producentów skrzyń i walizek, Via dei Jubonari, producentów kamizelek i tak dalej ze względu na Straderari, Capellari, Jubonari, gwóźdź. Palo Del Supplizio w Campo de Fiori-1700

Facebook Twitter Google+ Pinterest Tumblr Gmail Yahoo Mail Drukowanie tylko tekstu

Palo Del Supplizio w Campo de Fiori-1700

Promienny widok Campo de Fiori pokazywał także jego ciemną stronę jako miejsce publicznych egzekucji. Przykładem może być spalenie Giordano Bruno 17 lutego 1600 r.za jego filozoficzną koncepcję, która jest uważana za heretycką. Dziś, jako świadectwo jednej z najsłynniejszych publicznych egzekucji renesansu, na placu znajduje się posąg filozofa wykonany z brązu przez rzeźbiarza Ettore Ferrari. Giordano Bruno jest pokazany zwracając swoją twarz w kierunku Watykanu jako znak napomnienia Kościoła. Do 1798 r. plac był zdominowany przez wysokie rusztowanie, które było wykorzystywane do przestępstw uważanych za"nieistotne". Sprawcy byli torturowani przez zawieszenie ręki zapewniające zwichnięcie łopatek. Świadectwem "męki liny" jest ścieżka liny, nazwana tak nie ze względu na sztukę liny. Historyczny i folklorystyczny targ w ciągu dnia, Campo de Fiori staje się nerwowym centrum nocnego życia wieczorem. Na placu pełnym ludzi, że rano wędruje między stoiskami owoców, warzyw, noc otwiera swoje podwoje z własnej kuchni i rozrywki.