San Vito Martire Manastırı, şehrin ana sanatsal cazibe merkezidir. Benedictine Vakfı'nın Kilisesi onuncu yüzyılda tasarlandı. On altıncı yüzyıldan itibaren manastır, Ss'nin küçük Manastırının Rahiplerinin eviydi. Havariler ve 1785'te Kraliyet mülkü oldu. 1866'da devlet, Manastırı hala tam teşekküllü sahipleri olan marquis La Greca'ya satarken, kilise, Pazar günü kütlenin yapıldığı Santa Maria Assunta kilisesine imtiyaz verilen İçişleri Bakanlığı'ndaki ibadet binalarının Fonuna aittir. Yuvarlak kemerli loggias ile noktalanmış, ana cephede büyük bir sundurma ile düzensiz dörtgen bir plana sahiptir. Transept, küçük bir dairesel kubbe ile üst üste bindirilmiştir. Çan Kulesi, Lecce barok'ta ince hazırlanmış bir kuledir. İç cephenin sundurması, kuyuya sahip küçük bir manastıra bakmaktadır. Yat limanının hemen yanında inşa edilmiş ve denize bakan heybetli Benedictine Manastırı. Efsane, sele Nehri'nde boğulurken, San Vito tarafından mucizevi bir şekilde kurtarılan Salerno'dan bir soylu kadını anlatıyor ve cesedini Puglia'daki castrum polymnianense'e transfer etmesini istiyor. Kutsal emanetler kutsal yeri müreffeh hale getirdi ve böylece manastır, muhtemelen onuncu yüzyılda, onbirinci yüzyılda Benedictine rahipleri tarafından takip edilen bir Bazil keşiş topluluğu tarafından kuruldu. Bununla birlikte, binanın tarihi sorunlu bir hayata sahipti, çünkü sonraki yüzyıllarda çeşitli alanlar vardı ve burayı Hac için bir yer haline getiren Fransisken rahipleri de vardı. Biraz huzur bulmak için on dokuzuncu yüzyıla gelmelisiniz: manastır emirlerinin bastırılmasından sonra, aslında manastır Palazzo marchesale dei Tavassi-La Greca'ya dahil edildi. San Vito kompleksi hala önemli tarihi öneme sahip manastır mimarisinin bir örneğidir. Şu anda hayranlık uyandıran zarif Manastır, yüzyıllar boyunca mimari eklemelerin sonucudur, ancak zarif Barok formlar, avludan denize bakan sundurmaya giden muhteşem dış merdiven gibi özellikle etkileyicidir. Kutsal bina, antik Roma kulesinin kalıntıları üzerine inşa edilmiş ve manastırın merkezi olarak kullanılan bir binanın üst üste binmesiyle değiştirilen Romanesk Kilisesi ile karakterizedir. Üç nefli kilisenin ilgili yönü, yan koridorlarda üç eksenli kubbeler ve namlu tonozları olan bitkidir. Bugün hala görülebilen denizden gelen istilalara karşı bir savunma sisteminin işaretleri: duvarlar, on altıncı yüzyılın Masseria kulesinin içinde ve denizde kıyı Kulesi.
