Pomnik Minina i Pożarskiego

Zespół Placu Czerwonego obejmuje Pomnik Minina i Pożarskiego. Ten pomnik jest echem Mrocznego wieku, który pochłonął Rosję na początku XVII wieku. W tym okresie władcy Moskwy zmienili oblicze, a sama Moskwa została zajęta przez wojska polskie. W tak trudnym okresie Kuzma Minin, zwykły obywatel, wezwał ludzi do zjednoczenia w imię zbawienia Narodowego, a książę Dmitrij Pożarski poprowadził ludową Ochotniczą milicję. W 1612 roku Moskwa została wyzwolona. Na cześć tego wydarzenia, w 1818 r., Plac Czerwony został ozdobiony pierwszym rzeźbiarskim pomnikiem na cokole z napisem: "obywatelowi Mininowi i księciu Pożarskiemu z wdzięcznej Rosji". Autorem utworu był Ivan Martos. Rzeźbiarz przedstawił moment, w którym Minin (postać po lewej) zwrócił się do rannego księcia Pożarskiego z apelem o poprowadzenie rosyjskiej armii i wypędzenie Polaków z Moskwy. Stojąc, daje miecz z jednym Pożarskiemu, podczas gdy drugi wskazuje na Kreml. Na tarczy Pozharskiego znajduje się wizerunek Zbawiciela. Antyczna tunika Minina noszona na spodniach przypomina rosyjską haftowaną koszulę. Pomnik wykonany jest z brązu; jego wysokość wynosi 8 metrów 80 centymetrów. Pierwotnie pomnik stał na środku placu Czerwonego, następnie został przeniesiony bliżej katedry św. Bazylego.